Ποιες είναι οι διατάξεις του νόμου που μπορεί να επικαλεστεί ένας Δικηγόρος για να μην οδηγηθεί στο αυτόφωρο

Οι Δικηγόροι ανήκουν στα πρόσωπα ειδικής δωσιδικίας ( όπως και οι συμβολαιογράφοι, νομάρχες, δήμαρχοι, κληρικοί κ.α.) σύμφωνα με το άρθρο 111 παρ.7 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αλλά και με βάση το άρθρο 39 παρ. 2 και 3 του νόμου 4194/2013 (Κώδικας Δικηγόρων), και για αυτό δεν επιτρέπεται να κρατηθούν στο Αστυνομικό Τμήμα όταν έχουν συλληφθεί για αδίκημα που αποτελεί πλημμέλημα, προκειμένου να οδηγηθούν στο αυτόφωρο. Πολλοί Δικηγόροι το θεωρούν αυτό ιδιαίτερο «προνόμιο» που κατέχουν σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες για αυτό και τους διακατέχει μια δόση υποβόσκουσας περηφάνιας ως προς αυτό τους το δικαίωμα.
Πως όμως θεμελιώνεται νομικώς το «προνόμιο» αυτό και ποια διάταξη πρέπει να επικαλείται ένας Δικηγόρος σε περίπτωση σύλληψης του;
Η εξαίρεση αυτή των δικηγόρων από την αυτόφωρη διαδικασία δεν προβλέπεται με συγκεκριμένη διάταξη από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αλλά σε συνδυασμό διατάξεων και πιο συγκεκριμένα από το άρθρο 111 παρ. 7 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ( περί προσώπων που απολαύουν ειδικής δωσιδικίας) και των άρθρων 409 και επόμενα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας σχετικά με την αυτόφωρη διαδικασία.
Κόλαφος αποτελεί και η γνωμοδότηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Δημόπουλου που ουσιαστικά θέτει φραγμό στο συχνό φαινόμενο κράτησης Δικηγόρου σε Αστυνομικό Τμήμα, επισημαίνοντας ότι όποιος παραγγέλλει ή εκτελεί μια τέτοια κράτηση για αυτόφωρο πλημμέλημα, είναι πολύ πιθανό να διωχθεί ποινικά ή πειθαρχικά.
Στην εγκύκλιο υπ. αριθμόν 1/2001 ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου υπογραμμίζει ότι: «Για τα πρόσωπα που απολαύουν ειδικής δικαιοδοσίας και τα πλημμελήματά τους υπάγονται στην αρμοδιότητα του Εφετείου, δεν εφαρμόζεται η αυτόφωρη διαδικασία. Και τούτο διότι, είτε δεν προσάγονται στον αρμόδιο Εισαγγελέα Εφετών, προκειμένου εκείνος να μεριμνήσει για την άμεση εισαγωγή τους σε δίκη, είτε δεν συνεδριάζει Εφετείο και δεν είναι δυνατή η συγκρότησή του αυθημερόν ή την επόμενη ημέρα. Στις περιπτώσεις αυτές, κατά τις οποίες είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο επ’ αυτοφώρω συλληφθείς για πλημμέλημα δεν πρόκειται να εισαχθεί σε δίκη κατά την αυτόφωρη διαδικασία, είναι ανεπίτρεπτη η κράτησή του. Επιβάλλεται η άμεση απόλυσή του, μετά τη βεβαίωση της ταυτότητάς του».

Του
Καραμέτου Κ. Γεωργίου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *