Σπουδές Νομικής στο Εξωτερικό (Του Καραμέτου Κ. Γεωργίου)

Πολλοί νέοι και νέες τα τελευταία χρόνια, καταφεύγουν στην επιλογή των σπουδών τους σε ένα πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Κατά καιρούς, έχουν ακουστεί τα υπέρ και τα κατά μιας τέτοιας επιλογής. Φυσικά το να σπουδάσει κάποιος στο εξωτερικό είναι μία δύσκολη απόφαση που πρέπει να σκεφτεί συνετά πριν το πράξει. Στο συγκεκριμένο άρθρο, θα ειδικεύσουμε τις σπουδές στο εξωτερικό όσον αφορά τη Νομική σχολή.
Αρκετά παιδιά από μικρή ηλικία σκέφτονται ότι αυτό που θέλουν να σπουδάσουν μεγαλώνοντας είναι η Νομική, λέγοντας δηλαδή ότι όταν μεγαλώσουν θέλουν να γίνουν δικηγόροι. Βέβαια, όταν είναι κάποιος μικρός έχει εντελώς διαφορετικά στο μυαλό του τι κάνει ένας δικηγόρος καθημερινά. Αφού μεγαλώσουν λοιπόν έρχεται η διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων μέσω των οποίων επιτυγχάνεται η εισαγωγή σε κάθε τριτοβάθμια σχολή και ειδικότερα όσον αφορά τη Νομική σχολή. Στην Ελλάδα όπως είναι γνωστό υπάρχουν τρεις Νομικές σχολές αυτή του Καποδιστριακού, του Αριστοτελείου και του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου. Τα τελευταία χρόνια, οι βάσεις κυμαίνονται υψηλά σε αυτές τις τρεις σχολές με αποτέλεσμα το όνειρο πολλών υποψηφίων να μένει ανεκπλήρωτο, σε αρκετές περιπτώσεις και για λίγα μόνο μόρια.
Σε αυτό το κρίσιμο σημείο για την μετεξέλιξη τους οι νέοι δεν πρέπει να απογοητεύονται, καθώς υπάρχει αφενός μεν η λύση της δεύτερης ευκαιρίας των πανελλαδικών εξετάσεων, αφετέρου η φυγή προς το εξωτερικό σε κάποια αξιόλογη Νομική σχολή.
Η επιλογή αυτή σίγουρα δεν είναι μια εύκολη απόφαση που πρέπει να πάρει κάποιος εν βρασμώ. Υπάρχουν αρκετά που πρέπει να σκεφτεί ο υποψήφιος φοιτητής πριν πάρει τη τελική απόφαση. Αρχικά, πρέπει να είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος για την απόφαση του να εισαχθεί σε Νομική σχολή πανεπιστημίου του εξωτερικού, καθώς αυτές είναι πλήρως απαιτητικές ως προς την οργάνωση και το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος σπουδών. Επίσης, ο φοιτητής επιβάλλεται να γνωρίζει αφού κάνει κάποια μαθήματα προκαταρκτικά όσον αφορά τη γλώσσα στην οποία διδάσκεται το πρόγραμμα, αν και στις περισσότερες Νομικές σχολές του εξωτερικού λειτουργούν αγγλόφωνα τμήματα. Βέβαια από την άλλη μην λησμονούμε πως κάποιος που γενικότερα θα σπουδάσει στο εξωτερικό έρχεται σε επαφή με νέες κουλτούρες, ήθη και έθιμα και με νέους ανθρώπους που του μεταλαμπαδεύουν το πολιτισμό της εκάστοτε χώρας, που είναι ιδιαίτερα σημαντικό στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του. Επιπρόσθετα, στα θετικά συγκαταλέγεται ότι στα τέσσερα χρόνια υποχρεούται να πάρει το πτυχίο του, καθώς σε διαφορετική περίπτωση αντιμετωπίζει τη ποινή της αποβολής από το πανεπιστήμιο. Επιπλέον, οι Νομικές σχολές στο εξωτερικό είναι τόσο οργανωμένες, καθώς υπάρχουν τεράστιες βιβλιοθήκες με μεγάλο αριθμό βιβλίων που αποτελούν πηγή γνώσεων για το φοιτητή, αλλά και τον βοηθούν στις υποχρεωτικές εργασίες του. Δεν υπάρχει το φαινόμενο των κομματικών κακεκτύπων που λειτουργούν σαν βαρίδι στην ελληνική πανεπιστημιακή κοινότητα και «κλέβουν» εκμεταλλεύσιμο χρόνο από το φοιτητή. Δεν μπορούμε να παραλείψουμε και την συχνή επαφή φοιτητή και καθηγητή είτε για κατευθυντήριες γραμμές είτε για τυχόν απορίες του πρώτου. Ένα από τα σημαντικότερα που δεν πρέπει να παραλείψουμε είναι ότι τα περισσότερα από τα πανεπιστήμια του εξωτερικού έχουν δίδακτρα για τη φοίτηση σε αυτά. Βέβαια, η τιμή των διδάκτρων από χώρα σε χώρα και από πανεπιστήμιο με πανεπιστήμιο διαφέρει σημαντικά.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε ότι σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης διδάσκεται το ηπειρωτικό δίκαιο, δηλαδή αυτό που έχουμε και στην Ελλάδα και που βασίζεται στο γερμανικό δίκαιο, πλην του Ηνωμένου Βασιλείου που στα πανεπιστήμια του διδάσκεται το αγγλοσαξονικό δίκαιο δηλαδή το νησιωτικό δίκαιο. Όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο όταν κάποιος επιστρέφει στην Ελλάδα να ασκήσει τη δικηγορία πρέπει πρώτα να περάσει από εξετάσεις από τον οργανισμό αναγνώρισης πτυχίων του εξωτερικού (ΔΟΑΤΑΠ) πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ, ενώ όταν κάποιος λάβει πτυχίο Νομικής στο ηπειρώτικο δίκαιο από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απλώς καταθέτει τα χαρτιά του και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα βγαίνει αυτόματα η αναγνώριση χωρίς να δώσει εξετάσεις. Επομένως, πολλοί επιλέγουν χώρες που διδάσκουν το ηπειρωτικό δίκαιο έτσι ώστε να αποφεύγουν την εξέταση των μαθημάτων.
Οι Νομικές σχολές της Ευρώπης που μπορεί να επιλέξει κάποιος είναι εκατοντάδες, άλλες καλύτερες άλλες λιγότερο. Είναι προσωπική απόφαση του κάθε υποψηφίου φοιτητή να επιλέξει αυτή που του ταιριάζει και γενικότερα, τη χώρα στην οποία θα περάσει τουλάχιστον τέσσερα χρόνια της ζωής του. Φυσικά υπάρχει και η λύση της φυγής σε άλλες ηπείρους, όπως στην Αμερική είτε στην Αυστραλία όπου υπάρχουν πάρα πολύ καλά πανεπιστήμια Νομικής να σπουδάσει κάποιος.
Σίγουρα αυτό που πρέπει να κάνει είναι να μπει στη διαδικασία ο ίδιος να ψάξει ποιο πανεπιστήμιο του ταιριάζει και στη συνέχεια να προβεί στις αιτήσεις που πρέπει να γίνουν για την εισαγωγή του σε αυτό. Αρωγός σε αυτή την προσπάθεια είναι οι πρεσβείες κάθε χώρας από τις οποίες μπορεί να λάβει πληροφορίες για κάθε πανεπιστήμιο της χώρας που επιθυμεί.
Κλείνοντας, αν κάποιος είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος για την επιλογή του να σπουδάσει Νομικά, είναι βέβαιο πως θα βρει τη λύση και θα τα πάει αρκετά καλά με τις σπουδές του. Τώρα από εκεί και πέρα, είναι προσωπικό του θέμα πως θα μετεξελιχθεί αργότερα μέσα από την εργασία του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *