Τα τελευταία χρόνια στο χώρο της δικαιοσύνης έχει παρατηρηθεί μία αύξηση στις οικονομικές υποθέσεις, στις οποίες πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν υψηλά ιστάμενα πρόσωπα του πολιτικού γίγνεσθαι της χώρας. Υποθέσεις που για χρόνια έμεναν θαμμένες, βγήκαν ξαφνικά στο προσκήνιο. Πρόκειται για οικονομικά εγκλήματα τα οποία τελέστηκαν από ισχυρούς οικονομικά και πολιτικά παράγοντες με μοναδικό σκοπό την αύξηση της περιουσίας τους, εις βάρος της κοινωνίας.
Τα οικονομικά εγκλήματα τελούνται εδώ και αιώνες από τα υψηλότερα κοινωνικά στρώματα και έχουν χαρακτηριστεί ως «εγκλήματα του λευκού περιλαιμίου ή αλλιώς εγκλήματα λευκού κολάρου» (whitecollarcrimes). Η συγκεκριμένη ορολογία χρησιμοποιείται από τους νομικούς και προέρχεται από την ενδυματολογία του 19ου και του 20ου αιώνα όπου στις δυτικές χώρες, τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα και οι υψηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι, φορούσαν λευκό κολάρο σε αντίθεση με τους εργάτες της κατώτερης κοινωνικής τάξης με μπλε κολάρο, έτσι ώστε να είμαι εμφανής η διαφορά στην κοινωνική τάξη. Μόνο όταν ήρθε η βιομηχανική επανάσταση άρχισε να εκλείπει το συγκεκριμένο φαινόμενο χωρίς βέβαια να εξαφανιστούν οι διακρίσεις.
Η πιο εκφραστική συμπύκνωση της ταξικής τύφλωσης της Δικαιοσύνης απέναντι στους πολίτες και το έγκλημα είναι η φράση του Μπέρτολτ Μπρεχτ στην ’ Όπερα της Πεντάρας’ «Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μια τράπεζας;».
Αυτός που εισήγαγε ουσιαστικά τον παραπάνω όρο ήταν ο EdwinH. Sutherlandoοποίος στη θεωρία του περιέλαβε τα εγκλήματα για υπεξαιρέσεις, φοροδιαφυγή, οικονομικές απάτες, κατάχρηση εξουσίας, αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρήσεων.Ο Sutherlandεξέτασε τις παρανομίες των 70 μεγαλύτερων επιχειρήσεων των ΗΠΑ (1940, 1949) για να θεμελιώσει την ερμηνεία του φαινομένου της οικονομικής εγκληματικότητας σε δύο βάσεις. Αρχικά, στο άμεσο περιβάλλον του δράστη, που προκύπτει η θεωρία των διαφορικών συγχρωτισμών και στον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο που προκύπτει η θεωρία της κοινωνικής αποδιοργάνωσης.
Διεθνείς στατιστικές έρευνες που έχουν γίνει, αποδεικνύουν ότι μόνο το 36% των εγκληματιών του λευκού κολάρου υπάρχει περίπτωση να περάσουν το κατώφλι της φυλακής σε αντίθεση με τους εγκληματίες του μπλε κολάρου όπου το ποσοστό ανεβαίνει στο 53%. Επομένως, είναι εμφανής η διαφορά και η διάκριση που γίνεται ανάμεσα στους δύο.
Οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης πρέπει να επωμιστούν και να συνειδητοποιήσουν ότι η επικινδυνότητα του κάθε εγκληματία δεν εξαρτάται από την εξωτερική του ενδυμασία και το κοινωνικό του «status» αλλά από την σοβαρότητα της πράξεως την οποία τέλεσε και με βάση την οποία πρέπει να κριθεί.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *