Περί διαφθοράς…

Η διαφθορά ως κοινωνικό-οικονομικό φαινόμενο στην ελληνική κοινωνία, στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα είναι το κυριότερο αίτιο της οικονομικής κρίσεως και ανασταλτικός παράγοντας της ύφεσης. Τα μέτρα, τα οποία κατά καιρούς θεσμοθετούνται για την καταπολέμηση των φαινομένων διαφθοράς, αν και κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, τελικώς παραπέμπουν σε αδιέξοδο. Η διαφθορά ενδημεί κυρίως στη δημόσια διοίκηση όπως προκύπτει από διάφορες μελέτες και άρθρα.
Ο νομικός ορισμός της διαφθοράς καλύπτει ορισμένες μορφές εγκληματικής συμπεριφοράς που τυποποιούνται στο ποινικό δίκαιο. Σύμφωνα με τον ορισμό περί διαφθοράς που δόθηκε στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης «ως διαφθορά νοείται η απαίτηση, προσφορά, παροχή η αποδοχή, αμέσως η εμμέσως, δώρου η οποιουδήποτε άλλου μη προσήκοντος ωφελήματος που επηρεάζει την ορθή εκτέλεση καθήκοντος ή την απαιτούμενη συμπεριφορά του λήπτη του δώρου ή του μη προσήκοντος ωφελήματος ή της υπόσχεσης ενός τέτοιου ωφελήματος»(Δ. Ράϊκου, Δημόσια Διοίκηση και διαφθορά, Σάκκουλας, 2006, σ. 97).
Η διαφθορά στη χώρα μας ξεκινά από την δημιουργία του νεοελληνικού κράτους και στον τρόπο με τον οποίο οι τοπικοί αξιωματούχοι της προεπαναστατικής Ελλάδας εκμεταλλεύτηκαν τη λειτουργία των θεσμών του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Η συγκεκριμένη πολιτική μέσω των πελατειακών σχέσεων κατάφερε να ελέγχει την εκλογική διαδικασία. Έτσι δημιουργήθηκε ένας μεγάλος δημόσιος τομέας με την πρόσληψη στο δημόσιο να λειτουργεί ως ανταμοιβή της πολιτικής υποταγής στο εκάστοτε κόμμα.
Σύμφωνα με στατιστικές και δημοσκοπήσεις που έχουν διενεργηθεί διαπιστώνεται ότι πολλοί από τους συμπολίτες μας έχουν συμβιβαστεί με την ιδέα ότι το σύστημα λειτουργεί ως διεφθαρμένο και η δωροληψία συνιστά μια θεσμοποιημένη κανονικότητα πλέον. Σήμερα υπάρχει συνταγματική πρόβλεψη ειδικού καθεστώτος για την ποινική ευθύνη των μελών της κυβέρνησης στις περισσότερες σύγχρονες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Στις περισσότερες χώρες παρεμβάλλεται απόφαση του Κοινοβουλίου και προβλέπεται ειδικό δικαστήριο και ειδική διαδικασία.

Του
Καραμέτου Κ. Γεωργίου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *