Διευκρινίσεις για την εκπροσώπηση πολιτών από δικηγόρους ενώπιον των ληξιαρχείων και των δημοτολογίων

Έγγραφο της Υφυπουργού Εσωτερικών και εμπεριστατωμένη γνωμοδότηση σχετικά με το θέμα

Νέo έγγραφo σχετικά με το ζήτημα της εκπροσώπησης πολιτών από δικηγόρους ενώπιον Διοικητικών Αρχών, και ιδίως, ληξιαρχείων και δημοτολογίων, ανήρτησε στην ιστοσελίδα του ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών.Ειδικότερα, με έγγραφο της Υφυπουργού Εσωτερικών, κα Μαρίνας Χρυσοβελώνη, διευκρινίζεται και πάλι ότι δεν απαιτείται η προσκόμιση οιασδήποτε έγγραφης εξουσιοδότησης από δικηγόρο, όταν εκπροσωπεί εντολέα ενώπιον των υπηρεσιών Ληξιαρχείων και Δημοτολογίων.Μάλιστα στο έγγραφο της Υφυπουργού επισυνάπτεται και εμπεριστατωμένη γνωμοδότηση του Δικηγόρου, Νομικού Συμβούλου της Υφυπουργού, Γεωργίου Κροκίδα, με εκτενή τεκμηρίωση επί του θέματος. Αναλυτικά η σχετική ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών:Παρά την έκδοση της υπ’ αριθ. πρωτ.: ΔΙΔΔΑ/ΤΔΙ/Φ.Ι5/ 29103, 29097/14.9.2018 του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης που είχαμε γνωστοποιήσει προς ημερών και με την οποία αποσαφηνίζει ότι οι δικηγόροι δεν θεωρούνται «τρίτοι» έναντι των εντολέων τους, και ως εκ τούτου δεν απαιτείται για την κατάθεση αιτήσεων και παραλαβή διοικητικών εγγράφων η προσκόμιση έγγραφης εξουσιοδότησης με βεβαίωση γνησίου υπογραφής, ετέθη υπ’ όψιν μας νεότερο, μη νόμιμο κατά περιεχόμενο, έγγραφο υπ’ αριθ. 60587/30.10.2018 της Διευθύντριας Αστικής και Δημοτικής Κατάστασης Ουρανίας Σταυροπούλου προς τον Δήμο Πατρέων με το οποίο καλεί τα ληξιαρχεία να ζητούν από δικηγόρους εξουσιοδότηση των εντολέων τους με βεβαίωση γνησίου της υπογραφής.Κατόπιν αυτού εστάλη η υπ’ αριθ. 22/21.11.2018 επιστολή διαμαρτυρίας του Προέδρου της της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος και του ΔΣΑ, Δημητρίου Βερβεσού, προς την Υφυπουργό Εσωτερικών, Μαρίνα Χρυσοβελώνη, με αίτημα την άμεση αποκατάσταση της νομιμότητας και τη διευκόλυνση της άσκησης των καθηκόντων των δικηγόρων προς το σκοπό καλύτερης εξυπηρέτησης των πολιτών, καθώς η θέση της Διευθύντριας Αστικής και Δημοτικής Κατάστασης, «όχι μόνον είναι ευθέως παράνομη, αλλά προσέτι απάδει στον οφειλόμενο κατά το άρθρο 34 ΚωδΔικ «σεβασμό και τιμή στο λειτούργημα του Δικηγόρου από κάθε πρόσωπο που ενεργεί στο πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης» και προκαλεί τεράστια ταλαιπωρία στους διοικουμένους».Η Υφυπουργός, επελήφθη αμέσως του θέματος και με το από 27.11.2018 έγγραφό της που απευθύνεται στην ως άνω Διευθύντρια Αστικής και Δημοτικής Κατάστασης την καλεί όπως παράσχει άμεση διευκρίνιση με σχετικό της έγγραφο προς όλα τα ληξιαρχεία της χώρας, αναφορικά με το ότι δεν απαιτείται η προσκόμιση οιασδήποτε έγγραφης εξουσιοδότησης από δικηγόρο, όταν εκπροσωπεί εντολέα ενώπιον των υπηρεσιών Ληξιαρχείων και Δημοτολογίων, με την αυστηρή υπόμνηση«όπως υπάρξει άμεση συμμόρφωση».Στο έγγραφό της η Υφυπουργός επισυνάπτει και εμπεριστατωμένη γνωμοδότηση του Δικηγόρου, Νομικού Συμβούλου της Υφυπουργού, Γεωργίου Κροκίδα, με εκτενή τεκμηρίωση επί του θέματος. Μετά την ως άνω εξέλιξη θεωρούμε ότι κάμφθηκε και η τελευταία νησίδα μη νόμιμης και ανεπέρειστης αντίδρασης της δημόσιας διοίκησης, στο νόμιμο και απολύτως εύλογο αίτημα του δικηγορικού σώματος να μη θεωρείται ο πληρεξούσιος δικηγόρος «τρίτος» έναντι του εντολέως του και να μην επιβαρύνεται με την υποχρέωση λήψεως και επιδείξεως εξουσιοδοτήσεων του εντολέως του ενώπιον των διοικητικών αρχών.Ο αγώνας για την επαγγελματική μας αξιοπρέπεια και την αναγνώριση του εκ νόμου οφειλόμενου «σεβασμού και τιμής στο λειτούργημα του Δικηγόρου από κάθε πρόσωπο που ενεργεί στο πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης»είναι διαρκής και αποδίδει όμως καρπούς.

Δείτε αναλυτικά την ανακοίνωση στο dsa.gr

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Δικαστήριο ΕΕ: Μπορεί το Ηνωμένο Βασίλειο να «πάρει πίσω» το Brexit;

Μπορεί να ανακληθεί μονομερώς η απόφαση για αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Αύριο διεξάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης η επ’ ακροατηρίου συζήτηση στην υπόθεση C-621/18, Andy Wightman κ.λπ. κατά Secretary of State for Exiting the European Union.Στο δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016, η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος του Ηνωμένου Βασιλείου τάχθηκε υπέρ της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση.Με τον European Union (Notificationof Withdrawal) Act 2017 [Νόμος για την Ευρωπαϊκή Ένωση (γνωστοποίηση της πρόθεσης αποχώρησης) του 2017] εξουσιοδοτήθηκε η Πρωθυπουργός να γνωστοποιήσει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο την πρόθεση του Ηνωμένου Βασιλείου να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση βάσει του άρθρου 50 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.Στις 19 Δεκεμβρίου 2017, υποβλήθηκε στο Court of Session (Εδιμβούργο, Σκωτία) αίτηση με την οποία τα ανωτέρω μέλη του Κοινοβουλίου της Σκωτίας, του Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ζητούν να διαπιστωθεί: «εάν, πότε και με ποιον τρόπο μπορεί η γνωστοποίηση […] να ανακληθεί μονομερώς».Το νομικό ερώτημα επί του οποίου ζητούν απάντηση οι αιτούντες είναι εάν μπορεί η γνωστοποίηση να ανακληθεί μονομερώς έως τη λήξη της προβλεπόμενης στο άρθρο 50 διετούς προθεσμίας, ούτως ώστε, σε περίπτωση ανάκλησης της γνωστοποίησης, το Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Με διάταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 2018, o Lord President of the Court οf Session έκανε δεκτό το αίτημα για υποβολή αίτησης προδικαστικής αποφάσεως βάσει του άρθρου 267 της ΣΛΕΕ και υπέβαλε στου Δικαστήριο το ακόλουθο ερώτημα:«Σε περίπτωση που, σύμφωνα με το άρθρο 50 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα κράτος μέλος έχει γνωστοποιήσει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο την πρόθεσή του να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, επιτρέπει το δίκαιο της Ένωσης τη μονομερή ανάκληση της γνωστοποίησης αυτής από το εν λόγω κράτος μέλος; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ποιες είναι οι προϋποθέσεις και ποιες οι συνέπειες όσον αφορά την παραμονή του κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση;»

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Απόρριψη αίτησης αναθεώρησης οικοδομικής άδειας για νομιμοποίηση αυθαίρετων κατασκευών περιβάλλοντος χώρου οικοδομής

Διοικ. Εφετείο Αθηνών, αριθ. απόφασης 1185/2018 (Τμήμα B /Ακυρωτικός Σχηματισμός):
Κατά την έννοια του άρθρου 31 παρ. 1 του π.δ. 18/1989, (σε συνδυασμό με το άρθρο 47 παρ. 1 του ως άνω π.δ. και άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος), σε περίπτωση θανάτου του φυσικού προσώπου ή διαλύσεως του νομικού προσώπου που άσκησε την αίτηση ακύρωσης, δικαίωμα συνέχισης της εκκρεμούς δίκης αναγνωρίζεται και υπέρ τρίτου, φυσικού ή νομικού προσώπου, στο οποίο μεταβιβάσθηκε, κατά τη διάρκεια της εκκρεμούς ακυρωτικής δίκης, δικαίωμα επί ακινήτου, επί του οποίου ο αιτών βάσιζε το έννομο συμφέρον προς άσκηση της εν λόγω αίτησης ακύρωσης.
Η προσβαλλόμενη αρνητική απάντηση, με την οποία απορρίπτεται για δεύτερη φορά το ίδιο αίτημα αναθεώρησης οικοδομικής άδειας, με την ίδια ακριβώς αιτιολογία, στηριζόμενη στα αυτά πραγματικά και νομικά δεδομένα, δεν έχει εκτελεστό χαρακτήρα, αλλά είναι επιβεβαιωτική της προηγούμενης ως άνω πράξης.
Εξάλλου, η επίκληση, στο προοίμιο της προσβαλλόμενης πράξης, νεότερης γνωμοδότησης, που επισημαίνει την εκ του νόμου υποχρέωση συναίνεσης εκ μέρους του συνόλου των συνιδιοκτητών σε περίπτωση νομιμοποίησης αυθαιρέτων κατασκευών σε κοινόχρηστους χώρους οικοδομής, δεν αρκεί για να προσδώσει στη νέα αυτή απάντηση της Διοίκησης εκτελεστό χαρακτήρα. (adjustice.gr)

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr

Οριστική παύση δικηγόρου: Εφαρμοστέες διατάξεις για την εξέταση αίτησης αναδιορισμού (ΝΣΚ)

Επί του ερωτήματος εάν κατά την εξέταση αίτησης αναδιορισμού δικηγόρου, η οποία είχε οριστικά παυθεί, η Διοίκηση θα πρέπει να εφαρμόσει τις διατάξεις του προϊσχύσαντος Κώδικα Δικηγόρων (ν.δ.3026/1954) ή του νέου Κώδικα Δικηγόρων (ν.4194/2013) υπό την ισχύ του οποίου αυτή υποβλήθηκε, γνωμοδότησε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (αρ. γνωμ. 158/2018 Ε’Τμήμα).
Το Δ.Σ. του ΔΣΑ είχε γνωμοδοτήσει θετικά για τον επαναδιορισμού της παυθείσας δικηγόρου, με την αιτιολογία ότι σύμφωνα με την αρχή του ευμενέστερου για τον διωκόμενο νόμο, εφαρμοστέα τυγχάνει η διάταξη του προγενέστερου Κώδικα Δικηγόρων, η οποία προέβλεπε δυνατότητα αναδιορισμού μετά την πάροδο δεκαετίας από την παύση.
Το ΝΣΚ εξέφρασε ωστόσο αντίθετη γνώμη και ομόφωνα γνωμοδότησε ότι κατά την εξέταση αίτησης αναδιορισμού δικηγόρου, η οποία υποβλήθηκε υπό την ισχύ του νέου Κώδικα Δικηγόρων (ν. 4194/2013) και αφού είχε συμπληρωθεί δεκαετία από την επιβολή, υπό την ισχύ του προϊσχύσαντος Κώδικα Δικηγόρων (ν.δ. 3026/1954), της ποινής της οριστικής παύσης, θα εφαρμοστούν οι διατάξεις του νέου Κώδικα Δικηγόρων, οι οποίες δεν προβλέπουν δυνατότητα αναδιορισμού.

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr

Τεχνητή νοημοσύνη, πνευματική ιδιοκτησία και η Πρόταση Οδηγίας για τα πνευματικά δικαιώματα : Συνέντευξη με την καθηγήτρια Eleonora Rosati

Μιλήσαμε με την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Southampton και blogger στο δημοφιλές IPKat, Dr. Eleonora Rosati, για το μέλλον της πνευματικής ιδιοκτησίας στην Ευρώπη

Ζητήματα σχετικά με την πνευματική ιδιοκτησία απασχολούν ανά τακτά χρονικά διαστήματα την επικαιρότητα, ενώ πολύ συχνά συνδυάζονται με την καλπάζουσα εξέλιξη της τεχνολογίας.Από την τεχνητή νοημοσύνη και το blockchain, μέχρι την μεταρρύθμιση της νομοθεσίας της ΕΕ για τα δικαιώματα των εκδοτών και τη διαδικτυακή πειρατεία, είναι σαφές ότι η πνευματική ιδιοκτησία είναι – μάλλον εκ φύσεως – άρρηκτα συνδεδεμένη με την τεχνολογία.Επιδιώκοντας να εμβαθύνουμε σε ορισμένα από τα ενδιαφέροντα αυτά ζητήματα, απευθυνθήκαμε σε μία εξαιρετική νομικό με υψηλό βαθμό εξοικείωσης με τις τεχνολογικές εξελίξεις, την Dr. Eleonora Rosati. Η Dr. Rosati είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Southampton και βασικό μέλος της ομάδας του «The IPKat», ενός από τα πιο δημοφιλή νομικά blogs στον κόσμο, ενώ θα μιλήσει για την Πνευματική Ιδιοκτησία και την τεχνητή Νοημοσύνη στο 2ο συνέδριο της Ένωσης Σηματούχων Εταιρειών.Τεχνητή νοημοσύνη και πνευματική ιδιοκτησία στην Ευρωπαϊκή ΈνωσηDr. Rosati, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα από τα πιο επίκαιρα θέματα σε πολλούς επιχειρηματικούς και επιστημονικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της Νομικής και ειδικότερα του δικαίου πνευματικής ιδιοκτησίας. Ξεκινώντας από τα βασικά – εάν υπάρχουν βασικά σε ένα τέτοιο θέμα – θα λέγατε ότι αυτή η «άνοδος των μηχανών» είναι αιτία για ανησυχίες στη βιομηχανία πνευματικών δικαιωμάτων και αν ναι γιατί;Αντί για πηγή ανησυχίας, θα το χαρακτήριζα ως ένα κάλεσμα για βαθύ προβληματισμό όσον αφορά σε δύο βασικά ζητήματα, εκ των οποίων το ένα έχει αυστηρά νομική διάσταση και το άλλο έχει σημασία από πολιτική άποψη.Το πρώτο αφορά στην ύπαρξη πνευματικών δικαιωμάτων σε έργα που δημιουργούνται από Τεχνητή Νοημοσύνη και μας καλεί να αμφισβητήσουμε τις βάσεις της προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων των εννοιών «δημιουργός» και «πρωτότυπο», καθώς και για ποιο λόγο υπάρχει αυτό το δικαίωμα αλλά και κατά πόσο η προστασία πνευματικών δικαιωμάτων είναι απαραίτητη για την τόνωση των επενδύσεων στην Τεχνητή Νοημοσύνη.Το τελευταίο αυτό κομμάτι συνδέεται με την τρέχουσα μεταρρύθμιση της πολιτικής για την πνευματική ιδιοκτησία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως γνωρίζετε, η ΕΕ επανεξετάζει επί του παρόντος το καθεστώς των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και η νέα οδηγία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην Ψηφιακή Ενιαία Αγορά εισήλθε πλέον στην τελική φάση πριν ψηφιστεί.Μια από τις διατάξεις αυτής της νομοθεσίας αφορά σε συγκεκριμένη εξαίρεση όσον αφορά στην εξόρυξη κειμένου και δεδομένων (text and data mining): αυτή η δραστηριότητα είναι θεμελιώδης για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Ευρώπη. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν αυτή η νέα εξαίρεση για την εξόρυξη κειμένου και δεδομένων θα ευνοήσει ή θα εμποδίσει τις επενδύσεις και την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.Θα μπορούσατε να καθορίσετε το υπάρχον νομικό καθεστώς σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και των έργων που «δημιουργεί» όσον αφορά στην πνευματική ιδιοκτησία στην ΕΕ;Όπως ανέφερα, για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα πρέπει να εξετάσουμε τις έννοιες του «δημιουργού» και της «πρωτοτυπίας», οι οποίες εντοπίζονται στον πυρήνα της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας.Όσον αφορά στην πρώτη, υπάρχουν υπαινιγμοί σε επίπεδο νομοθεσίας της ΕΕ ότι στην Ευρώπη μόνο τα ανθρώπινα όντα μπορούν να θεωρηθούν ως «δημιουργοί» από τη σκοπιά του Δικαίου Πνευματικής Ιδιοκτησίας.Το συμπέρασμα αυτό είναι σύμφωνο με τη στάση που υιοθέτησε η Υπηρεσία για τα Πνευματικά Δικαιώματα των Η.Π.Α., η οποία, στη Συλλογή των Πρακτικών Πνευματικής Ιδιοκτησίας, δηλώνει σαφώς ότι μόνο έργα ανθρώπων – δημιουργών θα μπορούσαν να καταχωρηθούν στο εν λόγω Γραφείο.Όσον αφορά στις ΗΠΑ, ίσως να γνωρίζετε την υπόθεση Monkey Selfie, δηλαδή τις διαφορές που σχετίζονται με πνευματικά δικαιώματα για μία selfie που τράβηξε ένας μακάκος: το τελικό σκέλος αυτού του νομικού «saga», ωστόσο, δεν άγγιξε πραγματικά το βασικό ερώτημα που αφορά στο κατά πόσο το δίκαιο των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των ΗΠΑ αναγνωρίζει δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας σε μη ανθρώπους, καθώς εστίασε απλώς στην τεχνική πτυχή της νομικής υπόστασης για την επιβολή των δικαιωμάτων.Στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπάρχει ένα «πλάσμα δικαίου» (legal fiction) σχετικά με τα έργα που δημιουργούνται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σύμφωνα με το οποίο το άτομο που έκανε τις απαραίτητες ρυθμίσεις θεωρείται ο δημιουργός του έργου.Δεν βρίσκω αυτό το πλάσμα δικαίου ιδιαίτερα χρήσιμο στην περίπτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης, ειδικά μακροπρόθεσμα: ίσως να είναι αλήθεια ότι προς το παρόν η Τεχνητή Νοημοσύνη δημιουργεί έργα υπό την καθοδήγηση των ανθρώπων, αλλά αυτό δεν αντιπροσωπεύει τις πλήρεις δυνατότητές της.Το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης σε τομείς που απαιτούν δημιουργική σκέψη είναι των τεχνητών «δημιουργών» με τη δική τους προσωπικότητα και προσεγγίσεις στη δημιουργία και τη δημιουργικότητα.Ως εκ τούτου, η εφαρμογή ενός τέτοιου πλάσματος δικαίου μπορεί να είναι αρκετά αλλόκοτη: είναι παρόμοιο με το να υποστηρίζει κανείς ότι οι γονείς ενός ατόμου έχουν τα πνευματικά δικαιώματα στα έργα του παιδιού τους, επειδή δημιούργησαν το δημιουργό τους!Πιστεύετε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έτοιμη για το μέλλον από την άποψη της εξέλιξης της Τεχνητής Νοημοσύνης και των δυνατοτήτων / απειλών που υπάρχουν; Είναι επαρκές το νομικό πλαίσιο;Αναφέρθηκα παραπάνω στην εισαγωγή μιας υποχρεωτικής εξαίρεσης για την εξόρυξη κειμένου και δεδομένων (text and data mining) στην Ευρώπη.Οι τεχνικές αυτές ποικίλλουν, αλλά είναι πολύ χρήσιμες για την εκπαίδευση της Τεχνητής Νοημοσύνης και επιτρέπουν να ενισχυθούν οι δυνατότητές της: όπως μπορείτε να φανταστείτε, σε μια εποχή όπως η δική μας, στην οποία τα πάντα αφορούν τα δεδομένα και τα μεγάλα δεδομένα (big data), η αξία δε βρίσκεται στα δεδομένα ή τα κείμενα που λαμβάνονται από μόνα τους, αλλά στην δημιουργία αξίας μέσω τεχνικών πρόβλεψης κειμένου και εξόρυξης δεδομένων που επιτρέπουν την ανακάλυψη μοτίβων και νέων σχέσεων.Στην Ευρώπη, η έναρξη και η εξέλιξη των σχεδίων για τη μεταρρύθμιση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας παρουσίασαν ασάφειες και αντιφάσεις, οι οποίες γεννούν ερωτήματα σχετικά με το γενικό όραμα για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η περίπτωση της εξόρυξης κειμένου και δεδομένων είναι ενδεικτική.Ίσως τελικά οι δικαιούχοι αυτής της υποχρεωτικής εξαίρεσης να είναι μόνο ερευνητικοί οργανισμοί. Ωστόσο, στην εκτίμηση των επιπτώσεων που συνοδεύει την πρόταση οδηγίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει πως σήμερα στην Ευρώπη οι ερευνητικοί οργανισμοί δεν είναι εκείνοι που ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τέτοιου είδους δραστηριότητες εξόρυξης κειμένου και δεδομένων.Ποιο είναι λοιπόν το νόημα μιας εξαίρεσης που απευθύνεται ειδικά σε εκείνους που δεν κάνουν πραγματικά αυτό που θα επέτρεπε η διάταξη;Η αισιόδοξη (αφελής;) ανάγνωση είναι ότι η ΕΕ επιθυμεί να τονώσει το ενδιαφέρον για εξόρυξη κειμένου και δεδομένων και σε μη επιχειρηματικά περιβάλλοντα. Η κυνική ανάγνωση είναι ότι η ΕΕ εισάγει μια εξαίρεση που δε θα χρησιμοποιηθεί.Ωστόσο, σε τελική ανάγνωση και στα δύο σενάρια (και αυτό μπορεί να είναι το πραγματικό σημείο που πρέπει να κρατήσουμε) η εξόρυξη κειμένου και δεδομένων εμπίπτει στο πεδίο προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας και – για να γίνει νόμιμα – απαιτείται η εξουσιοδότηση των δικαιούχων.Είναι όμως αυτό που χρειάζεται για να αναπτυχθεί η Τεχνητή Νοημοσύνη στην Ευρώπη;Blockchain και Πνευματική ΙδιοκτησίαΤο Blockchain είναι ένα ακόμα πολυσυζητημένο θέμα. Παρατηρούμε μια αμφίδρομη σχέση μεταξύ Blockchain και πνευματικής ιδιοκτησίας. Από τη μία πλευρά, έχουμε την επίδραση της τεχνολογίας αυτής στη νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά από την άλλη υπάρχουν ισχυρισμοί ότι το blockchain μπορεί πράγματι να συμβάλλει στη βελτίωση των υπηρεσιών IP, π.χ. στοιχεία δημιουργίας, έξυπνες συμβάσεις κλπ. Ποια είναι η άποψή σας σχετικά με αυτό;Υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες σχετικά με την τεχνολογία blockchain, αλλά δεν είμαι ακόμα σίγουρη για το πώς αυτή η δημοσιότητα θα μετουσιωθεί σε ουσιαστικές βελτιώσεις στο πεδίο της πνευματικής ιδιοκτησίας.Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη προοπτική συνεισφοράς του Blockchain μπορεί να αναδειχθεί στον τομέα του εντοπισμού των δημιουργών και των κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων και τη μείωση του προβλήματος των ορφανών έργων (έργα για τα οποία οι κάτοχοι των δικαιωμάτων δεν μπορούν να ταυτοποιηθούν ή να εντοπιστούν) ή των, κατά τα φαινόμενα, ορφανών έργων.Μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν ενδεχομένως ιδιαίτερα σημαντική για τις εικόνες που διαδίδονται μέσω διαδικτύου.Εξελίξεις στη ευρωπαϊκή νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας και BrexitΠοια είναι η γνώμη σας για την τελευταία πρόταση της ΕΕ σχετικά με την οδηγία περί πνευματικής ιδιοκτησίας; Παρατηρήσαμε κάποια αρνητικά σχόλια, ιδίως σχετικά με τα άρθρα 11 (δικαιώματα εκδοτών) και 13 (αυτόματο φιλτράρισμα). Θα λέγατε ότι υπάρχει λόγος ανησυχίας;Όπως συνηθίζεται ολοένα και περισσότερο σε σχέση με τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, η πολιτική και νομοθετική συζήτηση έχει χαρακτηριστεί από συναισθηματικούς τόνους που με τη σειρά τους οδήγησαν στη χρήση συναισθηματικα φορτισμένων όρων [(φόρος υπερσυνδέσμων (link tax), φίλτρα μεταφόρτωσης (upload filters)].Μολονότι οι στρατηγικές αυτές είχαν το πλεονέκτημα να φέρουν τεχνικές συζητήσεις σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας εκτός του στενού κύκλου ενδιαφέροντος των ειδικών, ευνοώντας έτσι την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού σε ζητήματα που μπορούν να επηρεάσουν την εμπειρία των χρηστών του διαδικτύου, κατέστησαν παράλληλα δύσκολο να εκτιμήσουν τις ιδιαιτερότητες που υποβόσκουν στο πραγματικό κείμενο και τις επιπτώσεις που απορρέουν από την έγκριση νέων νομοθετικών διατάξεων.Όσον αφορά στο άρθρο 11, το κύριο πρόβλημα που παραμένει είναι το τι θέλει να επιτύχει ακριβώς αυτή η διάταξη: ακούσαμε τα πάντα, από τη στήριξη της βιομηχανίας του Τύπου που αντιμετωπίζει προβλήματα στην Ευρώπη μέχρι την καταπολέμηση των ψεύτικων ειδήσεων.Όσον αφορά στο άρθρο 13, θα έλεγα κάτι το οποίο μπορεί να ακουστεί προκλητικό: το περιεχόμενο της πρότασης δεν εγείρει ανησυχίες per se, επειδή συμβαδίζει με τη γενική εξέλιξη της πνευματικής ιδιοκτησίας στην Ευρώπη.Υπάρχει αυτή τη στιγμή υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (από ερώτημα που απηύθυνε το γερμανικό Ομοσπονδιακό Δικαστήριο στα μέσα Σεπτεμβρίου), η οποία αφορά στην άμεση ευθύνη του YouTube για την πραγματοποίηση πράξεων επικοινωνίας / διάθεσης στο κοινό.Αυτό που πραγματικά λείπει από τη συζήτηση είναι το τι πρέπει να πετύχει αυτή η μεταρρύθμιση στο δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας στην ΕΕ και γιατί: για την ακρίβεια, με την πάροδο του χρόνου η προτεινόμενη μεταρρύθμιση είτε έχασε το φιλόδοξο χαρακτήρα της, είτε ο στόχος για εναρμόνιση, δηλαδή για τη δημιουργία μιας πλήρως λειτουργικής Ψηφιακής Ενιαίας Αγοράς, έχει κάπως ξεθωριάσει.Θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσει ριζικά τους κανόνες περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας ή να συνεχίσει στο ίδιο μονοπάτι που ήδη βρίσκεται;Μετά από περισσότερα από δύο χρόνια από την έναρξη της στρατηγικής για την Ψηφιακή Ενιαία Αγορά, δεν έχω δει τίποτα που να επιτρέπει σοβαρή σκέψη σχετικά με το ζήτημα.Για το τέλος αφήσαμε ένα επίσης σημαντικό και επίκαιρο θέμα. Πώς πιστεύετε ότι θα επηρεάσει το Brexit τη νομοθεσία περί προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας; Ποια ζητήματα θεωρείτε ως τα πιο επείγοντα που πρέπει να αντιμετωπιστούν στο πλαίσιο αυτό;Το μεγαλύτερο μέρος της νομοθεσίας περί πνευματικής ιδιοκτησίας στην ΕΕ έχει θεσπιστεί με τη μορφή οδηγιών, οι οποίες έχουν ενσωματωθεί στο βρετανικό δίκαιο. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και σε ένα σενάριο σκληρού Brexit στο οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο αφήνει τόσο την ΕΕ όσο και τον ΕΟΧ, ενδέχεται να μην υπάρχουν άμεσες αλλαγές στη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων του Ηνωμένου Βασιλείου.Ωστόσο, ελλείψει συμφωνίας με την ΕΕ, θα προκύψουν αυτομάτως τρία βασικά ζητήματα.Πρώτον, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα είναι πλέον υποχρεωμένο να μεταφέρει τις σχετικές οδηγίες της ΕΕ στο δικό του νομικό σύστημα ή να εφαρμόζει σχετικούς κανονισμούς της ΕΕ.Δεύτερον, δεν θα επωφελείται πλέον από τους κανόνες και τις αρχές αναγνώρισης σε επίπεδο ΕΕ που περιλαμβάνονται σε συγκεκριμένες νομοθετικές πράξεις της ΕΕ (αυτό θα προέκυπτε από την απώλεια της ιθαγένειας της ΕΕ για μεμονωμένους δημιουργούς και δικαιούχους ή της ιδιότητας ως εταιρείας της ΕΕ για τους δικαιούχους-εταιρείες).Τρίτον, το Δικαστήριο της ΕΕ δεν θα έχει πλέον αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, όσον αφορά στα αιτήματα για την έκδοση προδικαστικής απόφασης. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι θα ήταν απλό να “γίνει Brexit” και από τον πλούτο των αποφάσεων περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας του ΔΕΕ.Εάν ενδιαφέρεστε, αναφέρομαι σε όλα αυτά τα ζητήματα σε ένα κεφάλαιο του βιβλίου μου σχετικά με τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (OUP, πρόκειται να δημοσιευθεί τον Φεβρουάριο του 2019).Συνολικά, νομίζω ότι η πιο επείγουσα πτυχή είναι η σαφήνεια σε σχέση με το τι σημαίνει στην πραγματικότητα το Brexit: με λίγους μόνο μήνες να απομένουν, οι όροι της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί.

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Εξέταση πρώην συνηγόρου ως μάρτυρα κατηγορίας εναντίον πρώην εντολέα του (ΑΠ ποιν. 991/2018)

Νόμιμη η εξέταση πρώην συνηγόρου ως μάρτυρα κατηγορίας εναντίον πρώην εντολέα του

Με την υπ’ αρ. 991/2018 απόφασή του, ο Άρειος Πάγος (Τμήμα Ε Ποινικό) έκρινε ότι είναι νόμιμη η εξέταση πρώην συνηγόρου ως μάρτυρα κατηγορίας εναντίον πρώην εντολέα του.Συγκεκριμένα, στην υπό εξέταση υπόθεση, οι αναιρεσείοντες ζήτησαν την απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο λόγω παραβιάσεως των υπερασπιστικών δικαιωμάτων τους ως κατηγορουμένων, η οποία προκλήθηκε από την εξέταση στο ακροατήριο ως μαρτύρων κατηγορίας των δικηγόρων υπεράσπισης ενός εξ αυτών στην υπόθεση που ήταν κατηγορούμενος για κακουργηματική έκρηξη κατά συρροή, συνεπεία της οποίας κατηγορήθηκε για το βασικό έγκλημα της πράξεως για την οποία καταδικάσθηκε, (παθητική δωροδοκία δικαστού, ανακριτή).Στο πλαίσιο αυτό οι δικηγόροι θα κατέθεταν όσα ο εντολέας τους του είχε εμπιστευθεί, κατά την εκτέλεση της εντολής για την υπεράσπισή του, κάτι το οποίο, όπως ισχυρίστηκαν, απαγορευόταν και προσέκρουε στα υπερασπιστικά τους δικαιώματα για δίκαιη δίκη, κατά το άρθρο 212 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.Απόσπασμα της απόφασηςΗ διάταξη του άρθρου 212 παρ. 1 περ. β’ του Κ Ποιν Δ ορίζει, για το επαγγελματικό απόρρητο των μαρτύρων, πλην άλλων, ότι η διαδικασία ακυρώνεται, αν εξετασθούν στην προδικασία ή στην κύρια διαδικασία οι συνήγοροι σχετικά με όσα τους εμπιστεύθηκαν οι πελάτες τους, οι συνήγοροι δε κρίνουν, σύμφωνα με τη συνείδησή τους, αν και σε ποιο μέτρο πρέπει να καταθέσουν όσα άλλα έμαθαν με αφορμή την άσκηση του λειτουργήματος τους. Περαιτέρω, οι διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρου 49 του ν.δ. 3026/1954 του Κώδικα περί Δικηγόρων, όριζαν ότι «ο Δικηγόρος υποχρεούται να τηρεί απαραβίαστον την απαιτουμένην υπέρ τους εντολέως αυτού εχεμύθειαν περί όσων ούτος ενεπιστεύθη αυτώ. Περί όσων άλλων περιέχονται εις γνώσιν του εξ αφορμής της ασκήσεως του Δικηγορικού λειτουργήματος, αφίεται εις αυτόν να κρίνη εν συνειδήσει, αν και εν τίνι μέτρω πρέπει καλούμενος να καταθέσει ως μάρτυς. Εις πάσαν περίπτωσιν δεν δύναται να εξετάζεται ως μάρτυς επί υποθέσεως εις ην ανεμίχθη ως δικηγόρος άνευ προηγουμένης αδείας του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου εις ον ανήκει, ή εν κατεπειγούση περιπτώσει του Προέδρου αυτού».Το απόρρητο αυτό και την εχεμύθεια που οφείλουν να τηρούν οι δικηγόροι, επαναλαμβάνουν και τα άρθρα 5 και 8 του ν. 4194/2013, που τροποποίησε τον ως άνω κώδικα δικηγόρων. Από τις διατάξεις αυτές που τέθηκαν προς προστασία των διαδίκων και ενίσχυση των σχέσεων εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει, μεταξύ αυτών και των δικηγόρων, προκύπτει ότι ακυρότητα δημιουργεί η κατάθεση από δικηγόρο γεγονότων που εμπιστεύθηκε σε αυτόν ο πελάτης του, αφήνεται δε στο δικηγόρο να κρίνει, κατά συνείδηση, αν πρέπει να καταθέσει για γεγονότα που έμαθε με αφορμή την άσκηση του λειτουργήματος του. Περαιτέρω, η έλλειψη αδείας του δικηγορικού συλλόγου ή του προέδρου του, δεν δημιουργεί ακυρότητα της καταθέσεώς του, αλλά συνεπάγεται μόνο πειθαρχικές κυρώσεις, κατά του παραβάτη δικηγόρου.Τέλος για γεγονότα που αφορούν τρίτους, μη πελάτες του δικηγόρου αυτός όπως όλα τα άλλα πρόσωπα έχει τη γενική υποχρέωση προς μαρτυρία κατά τη διάταξη του άρθρου 209 του ΚΠΔ. Εξ’ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 371 παρ. 4 ΚΠΔ, «για την παραβίαση επαγγελματικής εχεμύθειας, ορίζεται ότι: «η πράξη δεν είναι άδικη και μένει ατιμώρητη αν ο υπαίτιος απέβλεπε στην εκπλήρωση καθήκοντος του ή στη διαφύλαξη εννόμου ή για άλλο λόγο δικαιολογημένου ουσιώδους συμφέροντος, δημόσιου ή του ίδιου ή κάποιου άλλου, το οποίο δεν μπορούσε να διαφυλαχθεί διαφορετικά «Περαιτέρω η διάταξη του άρθρου 19 παρ.3 του Συντάγματος, (κατά την οποία απαγορεύεται η χρήση αποδεικτικών μέσων που έχουν αποκτηθεί – από δημόσιες αρχές ή ιδιώτες-κατά παράβαση των άρθρων 19, 9 και 9Α του Σ.), είναι κανονιστικά πλήρης με άμεση εφαρμογή, δεσμεύει όλα τα κρατικά όργανα ανεξάρτητα από την έκδοση ή όχι σχετικού νόμου και ισχύει σε όλες τις δικαστικές και διοικητικές αρχές.Η εν λόγω απαγόρευση, αυτονοήτως, δεν αφορά αποδεικτικά μέσα, που αποκτήθηκαν υπό τους όρους του άρθρου 19 παρ.1β’ του Συντάγματος, για λόγους εθνικής ασφάλειας ή για τη διακρίβωση ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων, με σύννομη άρση του απορρήτου κατά τις σχετικές διατάξεις του ν. 2225/1994. Με τη διάταξη αυτή (19 παρ.3 Σ.), εισάγεται περιορισμός στο δικαίωμα απόδειξης ως ειδικότερης έκφανσης του δικαιώματος παροχής εννόμου προστασίας, που κατοχυρώνεται (με επιφύλαξη νόμου) στο άρθρο 20 παρ.1 του Σ., και συγχρόνως εισάγεται περιορισμός σε δικαιώματα των οποίων επιδιώκεται εκάστοτε δικαστική προστασία, που ενδέχεται να έχουν απόλυτη συνταγματική κατοχύρωση, όπως η ζωή, η τιμή, η ελευθερία (με στενή έννοια) κλπ..Σε ακραίες μόνο περιπτώσεις είναι συνταγματικώς επιτρεπτή η κάμψη του κανόνα της μη χρήσης αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν κατά παράβαση των άρθρων 19, 9 και 9Α του Σ., εφόσον η μη χρήση αυτών αποκλείει την απόδειξη γεγονότων και οδηγεί σε ιδιαίτερα σοβαρή προσβολή άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων. Η δικαστική αξιολόγηση και στάθμιση για τη συνδρομή ή μη στη συγκεκριμένη περίπτωση δικονομικής κατάστασης ανάγκης, που δικαιολογεί, κατ’ εξαίρεση, τη χρήση αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν παράνομα, λόγω προσβολής της ανθρώπινης αξίας σε περίπτωση μη χρησιμοποίησης τους, πρέπει να γίνεται με βάση την αρχή της αναλογικότητας, η οποία καθιερώνεται ρητά με τη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 1 εδ. δ’ του Συντάγματος, και την οποία οφείλει να σέβεται κάθε περιορισμός των ατομικών δικαιωμάτων είτε προβλέπεται απευθείας από το Σύνταγμα, είτε προβλέπεται από νόμο, υπέρ του οποίου υπάρχει συνταγματική επιφύλαξη.Ειδικότερα, η αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του περιοριστικού μέτρου-περιορισμό που ενέχει και η διάταξη του άρθρου 212ΚΠΔ- και του σκοπού που προορίζεται να εξυπηρετεί ο περιορισμός, επιβάλλει στον νομοθέτη : α) ο θεσπιζόμενος περιορισμός να επιδιώκει θεμιτό σκοπό, δηλαδή τον σκοπό που ορίζει ρητά η ειδική νομοθετική επιφύλαξη ή τον σκοπό που εμπίπτει στο νόημα της γενικής νομοθετικής επιφύλαξης, (προστασία του κοινωνικού συνόλου ή δικαιωμάτων τρίτων), β) το προβλεπόμενο μέσο ή ο τρόπος του περιορισμού να είναι θεμιτός, γ) ο θεσπιζόμενος περιορισμός να είναι κατάλληλος και αναγκαίος για την επίτευξη του σκοπού, για τον οποίο εισάγεται και δ) η συγκριτική στάθμιση των συγκρουόμενων αγαθών, δηλαδή του αγαθού στο οποίο αποβλέπει ο περιορισμός και του αγαθού που προστατεύει το δικαίωμα, πρέπει στη συγκεκριμένη περίπτωση (in concreto) να αποβαίνει υπέρ του πρώτου αφού αξιολογηθούν και σταθμιστούν η βαρύτητα του δικαζόμενου εγκλήματος με την αποδεικτική αναγκαιότητα και προσφορότητα του παράνομου αποδεικτικού μέσου, για τη διελεύκανση του εγκλήματος και θα παραβλέψει τα επιβαρυντικά στοιχεία του για τον κατηγορούμενο που αντέλεξε στην χρήση του παράνομου αποδεικτικού μέσου, για τη διαφύλαξη υπέρτερων εννόμων αγαθών. Πάντως, η κρίση του δικαστή της ουσίας για in concreto στάθμιση των συγκρουόμενων εννόμων αγαθών, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη (ΑΠ1569/2013).Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων Ι. Μ. με τον δεύτερο και τρίτο λόγο της κρινόμενης αιτήσεως αναίρεσής του, και ο αναιρεσείων Π. Μ. με τον πρώτο λόγο της επίσης κρινόμενης αιτήσεως αναίρεσής του, πλήττουν την προσβαλλόμενη απόφαση: α) για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο και λόγω παραβιάσεως των υπερασπιστικών δικαιωμάτων τους ως κατηγορουμένων, που προκλήθηκε από την εξέταση στο ακροατήριο ως μαρτύρων κατηγορίας των δικηγόρων Γ. και Σ. Α., οι οποίοι ήταν δικηγόροι υπερασπίσεως του πρώτου (Σ. Μ.), στην υπόθεση που ήταν κατηγορούμενος για κακουργηματική έκρηξη κατά συρροή, συνεπεία της οποίας κατηγορήθηκε για το βασικό έγκλημα της πράξεως για την οποία καταδικάσθηκε, (παθητική δωροδοκία δικαστού, ανακριτή Ε. Κ.), και θα κατέθεταν όσα ο εντολέας τους (Σ. Μ.) τους είχε εμπιστευθεί, κατά την εκτέλεση της εντολής για την υπεράσπισή του. Ότι από το νόμο, άρθρο 212ΚΠΔ, απαγορευόταν η εξέτασή τους ως μαρτύρων και προσέκρουε στα υπερασπιστικά τους δικαιώματα για δίκαιη δίκη, λόγο για τον οποίο εναντιώθηκε ο αναιρεσείων Σ. Μ. ως κατηγορούμενος στην εξέτασή τους.Ο δεύτερος αναιρεσείων (Π. Μ. ), πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση επί πλέον ,και για έλλειψη ακρόασης, διότι όταν ο ανωτέρω συγκατηγορούμενος του πρόβαλλε ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου την ένσταση εξαιρέσεως των ως άνω συνηγόρων ως μαρτύρων κατηγορίας, ο Εισαγγελέας της έδρας ενώ έδωσε τον λόγο στους συγκατηγορουμένους του, (Ε. Κ. και I. Μ.), παρέλειψε να δώσει τον λόγο σ’ αυτόν. Από την παραδεκτή επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, της έφεσης του I. Μ. κατ’ αυτής, αλλά και των πρακτικών συνεδριάσεως της αναιρεσειβαλλόμενης, που δεν προσβλήθηκαν για πλαστότητα στο αρμόδιο δικαστήριο, ούτε ζητήθηκε η διόρθωσή τους, επομένως αποδεικνύουν όλα όσα έλαβαν χώρα στο ακροατήριο, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος Ι. Μ. πρόβαλε πριν την όρκιση των ως άνω πρώην συνηγόρων υπερασπίσεως του, την από το άρθρο 212 ΚΠΔ ένσταση εξαιρέσεως τους από την εξέταση τους ως μαρτύρων, την οποία απέρριψε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο.Ακολούθως με το εφετήριο του, την ακυρότητα αυτήν πρόβαλλε με ειδικό λόγο εφέσεως, και την επανέφερε ως ένσταση επίσης πριν την όρκισή τους, ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου.Το τελευταίο κατά πλειοψηφία (4-1) , απέρριψε αυτήν με την αιτιολογία,- κατά τα ενδιαφέροντα σημεία της,- ότι «Κατ’ ακολουθία και όσων αναφέρθηκαν στη μείζονα νομική σκέψη , εφ’ όσον το παράνομο της χρήσης του εν λόγω απαγορευμένου αποδεικτικού μέσου, κάμπτεται στη συγκεκριμένη περίπτωση, διότι πρόκειται για δικαιολογημένο δημόσιο συμφέρον , το οποίο δεν μπορεί να διαφυλαχθεί διαφορετικά.Καθορίζεται δε τούτο προς διακρίβωση των σοβαρών εγκλημάτων της κατάχρησης εξουσίας από δικαστικό λειτουργό (ανακριτή) και στη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, δηλαδή στην περίπτωση, η οποία σταθμιζόμενη από το δικαστήριο , υπάγεται σαφώς στη διάταξη του άρθρου 19 παρ.1 εδ. β’ του Συντάγματος, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα άλλο εξ ίσου ισοδύναμο κανόνα συνταγματικά αναγνωρισμένο , που δικαιολογεί την εφαρμογή της παραπάνω διατάξεως του άρθρου 371 παρ.4 Π Κ.Περαιτέρω , τα κατατιθέμενα από τον εν λόγω μάρτυρα, είναι σαφές ότι θα συνεκτιμηθούν και από τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία , κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης , χωρίς να προκύπτει ακυρότητα κατ’ άρθρο 171 παρ. 1 εδ. δ’ ΚΠΔ, αλλ’ ούτε και παράβαση υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, δεδομένου ότι δεν καταλύεται το θεμελιώδες δικαίωμα στην αυτοπροστασία του κατηγορουμένου , κατ’ άρθρο 2 παρ. 1 και 5 του Συντάγματος, ούτε τίθεται ζήτημα απαγορευμένης αυτοενοχοποίησής του, αφού προέχει το δημόσιο συμφέρον………Συνεπώς, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη μείζονα νομική σκέψη, ορθά και αιτιολογημένα το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε τη προβληθείσα ενώπιον του ένσταση του κατηγορουμένου, και εξέτασε νομίμως τους δικηγόρους Γ. και Σ. Α., ως μάρτυρες κατηγορίας στην συγκεκριμένη δίκη και ουδεμία ακυρότητα εντεύθεν επήλθε, ούτε συνέτρεξε περίπτωση παραβιάσεως των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου Σ. Μ. .Ως εκ τούτου, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ , και Δ’ του ΚΠΔ, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 171 περ. δ’ ιδίου κώδικα και του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ δεύτερος και τρίτος λόγος αναιρέσεως, του αναιρεσείοντος Σ. Μ. , με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, για ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, παραβίασης του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ και αναιτιολόγητη απόρριψη της από το άρθρο 212εδ.β’ ΚΠΔ ενστάσεώς του, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.Αναφορικά με τους συναφείς λόγους, πρώτο λόγο αναιρέσεως του αναιρεσείοντος Π. Μ., ως προαναφέρθηκαν λεκτέα τα εξής: α) η ακυρότητα από το άρθρο 212 παρ. 1 εδ.β’ ΚΠΔ, είναι σχετική και μπορεί να προταθεί μόνο από τον κατηγορούμενο, του οποίου συνήγορος , είχε ορισθεί ο μάρτυρας που πρόκειται να εξετασθεί και να καταθέσει για θέματα που του είχε εμπιστευθεί λόγω της ιδιότητας του, μπορεί δε να προταθεί μόνον από τον εντολέα του και όχι από συγκατηγορούμενο του, μέχρι την σε τελευταίο βαθμό απόφαση για την κατηγορία καθ’ όσον μόνο αυτός έχει έννομο συμφέρον. (ΑΠ2433/2003 ). Για γεγονότα που αφορούν τρίτους, μη πελάτες- εντολείς του δικηγόρου, ο τελευταίος, όπως και όλα τα άλλα πρόσωπα έχει την γενική υποχρέωση για μαρτυρία κατά τη διάταξη του άρθρου 209 ΚΠΔ.Συνεπώς, οι ανωτέρω δικηγόροι νομίμως εξετάσθηκαν στο ακροατήριο και για γεγονότα που αφορούσαν τον αναιρεσείοντα Π. Μ. , ο οποίος σημειωτέον, ως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών δεν πρόβαλλε την ένσταση αυτή, ο πρόεδρος δε του δικαστηρίου, δεν είχε υποχρέωση να δώσει τον λόγο στον αναιρεσείοντα αυτόν, μετά την πρόταση του Εισαγγελέα της έδρας: α) για απόρριψη του αιτήματος αναβολής της δίκης που υπέβαλλε ο συγκατηγορούμενός του Ε. Κ., β)της ενστάσεως από το άρθρο 212 παρ. 1 εδ β’ ΚΠΔ, για τη μη εξέταση τους ως μαρτύρων των δικηγόρων Γ. και Σ. Α. που υποβλήθηκε μόνο από τον συγκατηγορούμενο του I. Μ. και όχι από τον ίδιο.Επομένως οι προβαλλόμενοι με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως του αναιρεσείοντος Π. Μ. από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α!,Β! ,171 παρ.1 περ. δ! ΚΠΔ, για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, από την εξέταση των ανωτέρω μαρτύρων, παραβίαση των υπερασπιστικών του δικαιωμάτων για δίκαιη δίκη, και έλλειψη ακρόασης είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Δείτε ολόκληρη την απόφαση στο areiospagos.gr

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Προστασία προσωπικών δεδομένων και δημοσίευση στοιχείων και φωτογραφιών κατηγορουμένων (ΓνδτΕισΕφΘεσ 1/2018)

Πότε δικαιολογείται η δημοσίευση των στοιχείων – Νόμιμη η δημοσίευση στην υπόθεση που εμπλέκει καθηγητή του ΤΕΙ Σερρών

Νόμιμη έκρινε τη δημοσίευση των στοιχείων ταυτότητας και φωτογραφιών των κατηγορουμένων στην πολύκροτη υπόθεση που εμπλέκει καθηγητή του ΤΕΙ Σερρών ο Εισαγγελέας Εφετών Θεσσαλονίκης.Συγκεκριμένα, στην Εισαγγελία τέθηκε το ερώτημα σχετικά με το αν ορθά η Αντεισαγγελέας Πλημμελειοδικών Σερρών εξέδωσε τη διάταξη με την οποία επιτρέπεται η δημοσίευση των στοιχείων ταυτότητας και οι φωτογραφίες των εν λόγω κατηγορουμένων στα ΜΜΕ.Σύμφωνα με τον συνήγορο υπεράσπισης, το ζήτημα είναι γενικού ενδιαφέροντος, καθώς στην διάταξη του άρθρου 3 παρ. 2 περ. β του νόμου 2472/97 περί προστασίας προσωπικών δεδομένων περιλαμβάνονται συγκεκριμένες υποθέσεις, στις οποίες όμως δεν συγκαταλέγονται εγκλήματα κατά του δημοσίου όπως η δωροληψία δημοσίου υπαλλήλου.Όπως αναφέρεται στην Γνωμοδότηση 1/2018 του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης (δημοσίευση ΤΝΠ Ισοκράτης), στη συγκεκριμένη υπόθεση φοιτητές και πολλοί ήδη πτυχιούχοι που είχαν παρόμοια αντιμετώπιση από τον καθηγητή και τους αμέσους συνεργούς του βλέποντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα ονοματεπώνυμα και τις φωτογραφίες των κατηγορουμένων προσήλθαν στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων και κατήγγειλαν τις έκνομες συμπεριφορές των κατηγορουμένων.Τα άτομα αυτά, σύμφωνα με την Εισαγγελία, δεν θα προέβαιναν σε σχετική καταγγελία, αν δεν έβλεπαν αναρτημένα τα στοιχεία ταυτότητας των κατηγορουμένων και τις φωτογραφίες αυτών, γιατί φοβόταν την εμπλοκή τους σε δικαστηριακούς αγώνες και διώξεις.Πολλοί εκ των ανωτέρω είχαν ως μοναδική πηγή πληροφόρησης της ανωτρω υποθέσεως τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Συνεπώς, η Εισαγγελία κρίνει ότι συντρέχει λόγος δημοσίευσης των στοιχείων ταυτότητας και φωτογραφιών κατηγορουμένων εκτός των ρητά στην παράγραφο 2 περ. β του άρθρου 3 του νόμου 2472/97 αναφερομένων και όλων εκείνων των περιπτώσεων που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος και τάξης και εμφανίζουν μεγάλη κοινωνική απαξία και ενδιαφέρον για όλους τους τομείς του δημοσίου βίου, όπως είναι η εκπαίδευση, η υγεία, η δικαιοσύνη, η πολιτική, πολιτιστική ζωή του τόπου.Σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση, η δημοσίευση στις παραπάνω περιπτώσεις επιβάλλεται από την αναγκαιότητα αποκάλυψης του μεγέθους και εκτάσεως της όλης εγκληματικής δραστηριότητας, η οποία ενθαρρύνει τους παθόντες να προβούν στην καταγγελία των γενομένων σε βάρος τους.Η δημοσίευση αυτή συντελεί στην άρση των αναστολών και του φόβου και οι παθόντες προβαίνουν στην καταγγελία των περιστατικών των γενομένων σε βάρος τους και στην διευκόλυνση έτσι αποκάλυψης των στοιχείων τελέσεως του εγκλήματος κι του μεγέθους και εκτάσεως αυτού.Νομικό πλαίσιο – Απόσπασμα από τη ΓνωμοδότησηΚατά την παράγραφο 2 περ. β του άρθρου 3 του νόμου 2472/97 οι διατάξεις του παρόντος νόμου δεν τυγχάνουν εφαρμογή στην περίπτωση επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις Δικαστικές και Εισαγγελικές αρχές, όταν πρόκειται μεταξύ άλλων να προβούν σε ενέργειες για την διαπίστωση τελέσεως αξιοποίνων πράξεων. Εκτός των ανωτέρω αρχών (Δικαστικών και Εισαγγελικών) τυγχάνει όμοιας εφαρμογής και όταν η επεξεργασία αυτή γίνεται από πρόσωπα που τελούν κάτω από την εποπτεία αυτών. Στην διάταξη της παραγράφου 2 περ. β αναφέρεται ένας κύκλος εγκλήμάτων (εγκλήματα κατά της ζωής, της ελευθερίας, της γενετήσιας ζωής, της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ελευθερίας, των ναρκωτικών κ.λπ.) η αναφορά αυτή όμως είναι ενδεικτική. Τούτο προκύπτει από την γραμματική ερμηνεία της ανωτέρω διατάξεως. Συνεπώς μπορεί να συμπεριληφθουν και εγκλήματα που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος με μεγάλη κοινωνική απαξία.Ο Νομοθέτης δεν είχε σκοπό στην περίπτωση αυτή να παρεμποδίσει την διερεύνηση εγκλημάτων με κοινωνική απαξία και με έντονο δημόσιο συμφέρον. Στην κατηγορία των ανωτέρω αναφερομένων στην διάταξη εγκλημάτων συμπεριλαμβάνονται με την ενδεικτική αναφορά και εγκλήματα που προστατεύουν τους κυριότερους τομείς του δημοσίου βίου όπως είναι η εκπαίδευση, η υγεία, η δικαιοσύνη, η πολιτική και πολιτειακή ζωή του τόπου. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση η προστασία των θεσμών και του δημοσίου βίου της χώρας θα μεταβαλλόταν ο κοινός νομοθέτης ως μέσον συγκάλυψης της εγκληματικότητας.Ο νόμος περί προσωπικών δεδομένων αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις και διαφορές με συγκεκριμένα πρόσωπα χωρίς να υφίσταται ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης της υποθέσεως προς αποκάλυψη και διαπίστωση εγκληματικών ενεργειών. Για τον λόγο αυτό ο κοινός νομοθέτης έθεσε εκτός του πεδίου εφαρμογής των διατάξεων περί επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων την επεξεργασία των δεδομένων από τις δικαστικές και εισαγγελικές αρχές και τις υπηρεσίες που εποπτεύονται από αυτές.

Δείτε αναλυτικά την ΓνδτΕισΕφΘεσ 1/2018 στο dsa.net

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Συνεχίζονται οι 2ωρες διακοπές στα δικαστήρια της Αθήνας μέχρι Παρασκευή 30 Νοεμβρίου

Την παράταση των δίωρων διακοπών (καθημερινά 13.00′ ως 15.00′) σε όλα τα ακροατήρια των Ποινικών και Πολιτικών Δικαστηρίων και τα ακροατήρια των Ειρηνοδικείων, μέχρι την Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018, αποφάσισε ο Σύλλογος Δικαστικών Υπαλλήλων Αθήνας.
Αιτήματα του Συλλόγου για την κινητοποίηση παραμένουν η επίσπευση των διαδικασιών πρόσληψης των νέων συναδέλφων και η άμεση υλοποίηση του πορίσματος της επιτροπής ανακατανομής των οργανικών θέσεων από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. (πηγή:dsa.gr)

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr

Εκπροσώπηση των πολιτών στις Διοικητικές Αρχές από δικηγόρους (Εγκύκλιος)

Με τη νέα εγκύκλιο αποσαφηνίζεται ότι οι δικηγόροι δεν θεωρούνται τρίτα πρόσωπα όταν εκπροσωπούν τους εντολείς τους ενώπιον διοικητικών αρχών

Με νέα εγκύκλιο του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης που δημοσιεύει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, δίνονται απαντήσεις σε σχέση με το ζήτημα της εκπροσώπησης των πολιτών στις Διοικητικές Αρχές από δικηγόρους.Όπως επισημαίνεται στην εγκύκλιο, οι δικηγόροι δεν θεωρούνται τρίτα πρόσωπα όταν εκπροσωπούν τους εντολείς τους ενώπιον των διοικητικών αρχών, ενώ οι εμπλεκόμενοι καλούνται να εφαρμόσουν τις κείμενες ρυθμίσεις κατά ενιαίο και ομοιόμορφο τρόπο.

Αναλυτικά η εγκύκλιος:Με έναυσμα τα ως άνω σχετικά έγγραφα που περιήλθαν σε γνώση της Υπηρεσίας μας αλλά και ερωτήματα που δεχόμεθα καθημερινά από ΚΕΠ της χώρας και αφορούν στην περίπτωση όπου δικηγόρος προσέρχεται σε μία διοικητική αρχή ή ΚΕΠ προκειμένου να υποβάλει αίτηση ή να παραλάβει τελική διοικητική πράξη για λογαριασμό του εντολέα του, υπενθυμίζονται τα ακόλουθα:Επί του θέματος η Υπηρεσία μας έχει εκδώσει την με αρ. πρωτ. ΔΙΣΚΠΟ/Φ.18/ οικ.11853/6.05.2009 εγκύκλιο του Υπουργού Εσωτερικών με την οποία ενημέρωνε όλες τις Διοικητικές Αρχές της χώρας ως προς τα εξής:«Σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν. 2690/99, ΦΕΚ 45/Α΄), «Αίτηση του ενδιαφερομένου για την έκδοση διοικητικής πράξης απαιτείται όταν το προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις».Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 4 του ίδιου νόμου όπως αντικαταστάθηκαν με αυτές της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν. 3242/2004 (ΦΕΚ 102/Α΄), «Οι δημόσιες υπηρεσίες, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, όταν υποβάλλονται αιτήσεις, οφείλουν να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις των ενδιαφερομένων και να αποφαίνονται για τα αιτήματά τους…».Μέχρι σήμερα έχει γίνει δεκτό ότι οι παραπάνω διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του ν. 2690/99 σε συνδυασμό με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 4 του ιδίου νόμου, όπως αντικαταστάθηκαν με αυτές της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν. 3242/2004, για την περίπτωση που ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί να προσέλθει αυτοπροσώπως ενώπιον των διοικητικών αρχών για να υποβάλει αίτηση ή να παραλάβει την τελική διοικητική πράξη, επιτρέπουν την υποβολή αιτήσεων πολιτών προς τη διοίκηση από τρίτα πρόσωπα, μόνο εφόσον αυτά προσκομίζουν τη νόμιμη προς αυτό εξουσιοδότηση, η οποία μάλιστα πρέπει να φέρει και τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του εξουσιοδοτούντος.Τα ανωτέρω δεν ισχύουν στην περίπτωση που αντί του ενδιαφερομένου πολίτη και για λογαριασμό του, προσέρχεται στην υπηρεσία για να υποβάλει αίτηση ή να παραλάβει την τελική διοικητική πράξη, πληρεξούσιος δικηγόρος, αφού ως εξουσιοδότηση προς το πρόσωπο του τελευταίου ισχύει και αρκεί η νόμιμη προφορική εντολή που του δίδεται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Ν. Δ. 3026/1954 (Κώδικας περί Δικηγόρων – ΦΕΚ 235/Α΄).Ως εκ τούτου, οι δικηγόροι δεν θεωρούνται τρίτα πρόσωπα όταν εκπροσωπούν τους εντολείς τους και δικαιούνται να παραλαμβάνουν έγγραφα διοικητικών υπηρεσιών χωρίς έγγραφη εξουσιοδότηση ή πληρεξούσιο.Ειδικότερα, σε περίπτωση κατά την οποία η υποβολή της αίτησης γίνεται από δικηγόρο, ο οποίος υπογράφει την αίτηση για λογαριασμό του πελάτη του, αυτός παραλαμβάνει και την τελική πράξη χωρίς άλλη διαδικασία ή απαίτηση.Το ίδιο ισχύει και για την παρακολούθηση της πορείας της αίτησης που έχει υποβληθεί από δικηγόρο.Εάν η αίτηση έχει ήδη υποβληθεί από τον ενδιαφερόμενο ή τρίτο και προσέρχεται δικηγόρος για την παρακολούθηση αυτής ή την παραλαβή της τελικής διοικητικής πράξης, τότε του ζητείται να δηλώσει επί τόπου την πληρεξουσιότητά του, το ονοματεπώνυμό του, τη διεύθυνση και τον Αριθμό Μητρώου του Δικηγορικού Συλλόγου στον οποίο ανήκει».Περαιτέρω, και όσον αφορά στη χορήγηση αντιγράφων εγγράφων που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 5 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν. 2690/1999), όπως ισχύει, υπενθυμίζεται ότι έκαστη Υπηρεσία ικανοποιεί το αίτημα πρόσβασης σε έγγραφα (διοικητικά ή ιδιωτικά), εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την χορήγησή τους στο πρόσωπο του ενδιαφερομένου, ανεξάρτητα εάν το αίτημα αυτό έχει υποβληθεί από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο ή τον πληρεξούσιο δικηγόρο του που ενεργεί κατόπιν προφορικής εντολής.Επιπροσθέτως, σε πλήρη συμμόρφωση με τα οριζόμενα στην προαναφερθείσα εγκύκλιο, ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) εξέδωσε την αρ. 28/2018 εγκύκλιο (αρ. πρωτ. 771276/18-6-2018) όπου ρητά αναφέρεται ότι: «Οι δικηγόροι δεν θεωρούνται τρίτα πρόσωπα όταν εκπροσωπούν τους εντολείς τους και δικαιούνται να παραλαμβάνουν έγγραφα διοικητικών υπηρεσιών χωρίς έγγραφη εξουσιοδότηση ή πληρεξούσιο, αφού ως εξουσιοδότηση προς το πρόσωπο του τελευταίου ισχύει και αρκεί η νόμιμη προφορική εντολή που του δίδεται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις Ν. 4194/2013 (Κώδικας περί Δικηγόρων ΦΕΚ 208Α’).Για την νομιμοποίηση του δικηγόρου αρκεί, είτε η υπογραφή με την σφραγίδα του δικηγόρου επί των αιτήσεων ή των διοικητικών προσφυγών, που κατατίθενται αρμοδίως για λογαριασμό του εντολέα του, είτε σε περίπτωση προσωπικής επαφής με τις Υπηρεσίες για την παρακολούθηση διοικητικής υποθέσεως, η επίδειξη της δικηγορικής ταυτότητάς του (από την οποία προκύπτουν το ονοματεπώνυμο και ο αριθμός μητρώου του δικηγορικού συλλόγου στον οποίο ανήκει), καθώς και η προφορική δήλωσή του ότι είναι πληρεξούσιος του εντολέα, τον οποίο αφορά η υπόθεση».Αξίζει δε να σημειωθεί ότι στην προγενέστερη αρ. 23/2018 εγκύκλιο του ως άνω φορέα (αρ. πρωτ. 606327/9-5-2018) είχε αποτυπωθεί η απαίτηση οι δικηγόροι να φέρουν συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο ή εξουσιοδότηση με βεβαίωση γνησίου υπογραφής του εντολέως τους αλλά κατόπιν σχετικής επιστολής του Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών προς τον Υποδιοικητή του ΕΦΚΑ, ο φορέας τροποποίησε την εγκύκλιο αυτή με την ως ανωτέρω, για την περίπτωση που στις Υπηρεσίες προσέρχεται δικηγόρος αντί του ενδιαφερόμενου πολίτη.Με τα αριθ. (1) και (2) σχετικά έγγραφα η Διεύθυνση Αστικής & Δημοτικής Κατάστασης δίδει σαφείς οδηγίες σε Δήμους της χώρας ότι προκειμένου οι δικηγόροι να νομιμοποιούνται να ζητήσουν για λογαριασμό των εντολέων τους την έκδοση πιστοποιητικών προσωπικής και οικογενειακής κατάστασης απαιτείται να προσκομίζουν ειδικό πληρεξούσιο ή εξουσιοδότηση θεωρημένη για το γνήσιο της υπογραφής από ελληνική δημόσια αρχή.Και τούτο διότι, κατά την άποψη της εν λόγω υπηρεσίας, τα πιστοποιητικά προσωπικής και οικογενειακής κατάστασης περιλαμβάνουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα των δημοτών, τα οποία αφορούν στην ιδιωτική ή οικογενειακή ζωή και δεν είναι προορισμένα για δημόσια εμφάνιση. Εξαιτίας δε του εμπιστευτικού τους χαρακτήρα δύνανται να χορηγούνται σε τρίτους μόνον όταν εκείνοι θεμελιώνουν και αποδεικνύουν την ύπαρξη έννομου συμφέροντος, το οποίο και δεν υφίσταται όταν οι δικηγόροι δεν προσκομίζουν κάποιο εκ των παραπάνω πληρεξούσιων εγγράφων.Εκ των ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι οι οδηγίες της Διεύθυνσης Αστικής & Δημοτικής Κατάστασης έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα οριζόμενα ρητώς στην εγκύκλιο του Υπουργείου μας, ότι δηλ. οι δικηγόροι δεν θεωρούνται τρίτα πρόσωπα όταν εκπροσωπούν τους εντολείς τους ενώπιον των διοικητικών αρχών.Τα παραπάνω έχουν ως συνέπεια όλως ευλόγως να προκαλείται σύγχυση στους εμπλεκομένους στις σχετικές διαδικασίες φορείς και να υποβάλλεται πληθώρα ερωτημάτων ως προς τα ισχύοντα.Δεδομένου της ανάγκης άμεσης άρσης των όποιων αμφισβητήσεων/ παρανοήσεων προκύπτουν και προκειμένου να διασφαλιστεί η πιστή εφαρμογή των κείμενων ρυθμίσεων κατά ενιαίο και ομοιόμορφο τρόπο από όλη τη Διοίκηση, παρακαλούμε όπως μας ενημερώσετε εάν η Υπηρεσία σας έχει προβεί σε νομοθετική ή άλλη ρύθμιση (π.χ. έκδοση εγκυκλίου, Γνωμοδότηση ΝΣΚ) βάσει της οποίας διαφοροποιείται επί του θέματος από τα οριζόμενα στην αρ. πρωτ. ΔΙΣΚΠΟ/Φ.18/ οικ.11853/6.05.2009 εγκύκλιο της Υπηρεσίας μας.

Δείτε τη σχετική εγκύκλιο στο dsa.gr

Πηγή: dsa.gr

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Υποψήφιος ένορκος ζήτησε αυτόγραφο από τον κατηγορούμενο «βαρώνο των ναρκωτικών» Ελ Τσάπο. Τί αποφάσισε το δικαστήριο

Ένα σπάνιο περιστατικό συνέβη στη δίκη του Χοακίν «Ελ Τσάπο» Γκούσμαν, ενός από τους πιο διαβόητους εμπόρους ναρκωτικών του πλανήτη. Ένας υποψήφιος ένορκος ζήτησε αυτόγραφο από τον κατηγορούμενο, κατά τη διάρκεια της δεύτερης μέρας επιλογής ενόρκων στη δίκη που διεξάγεται στη Νέα Υόρκη.
Ο Μεξικανός «βαρώνος των ναρκωτικών» κατηγορείται πως εισήγαγε στις ΗΠΑ συνολικά πάνω από 200 τόνους ναρκωτικών. Η δίκη του αναμένεται να διαρκέσει περίπου 4 μήνες. Στην πρώτη μέρα επιλογής ενόρκων ο υποψήφιος, που ζει στη Νέα Υόρκη για περίπου 20 χρόνια άλλα έχει γεννηθεί στο Μεντεγίν της Κολομβίας, ανέφερε πως του αρέσουν οι αστυνομικές τηλεοπτικές σειρές και ότι γνωρίζει καλά το θέμα του εμπορίου ναρκωτικών, λόγω της καταγωγής του.
Το Μεντεγίν έγινε γνωστό σε όλον τον κόσμο καθώς ήταν το κέντρο του παγκόσμιου εμπορίου κοκαΐνης την εποχή του Πάμπλο Εσκομπάρ. Ο νεαρός υποψήφιος ένορκος φαίνεται ότι ρώτησε έναν κλητήρα του δικαστηρίου αν θα μπορούσε να έχει το αυτόγραφο του Ελ Τσάπο, ο οποίος ήταν ο πλέον καταζητούμενος άνθρωπος στις ΗΠΑ, μετά τον Οσάμα μπιν Λάντεν.
Ένας από τους εισαγγελείς ζήτησε να απορριφθεί από ένορκος ο νεαρός, επειδή είναι «ερωτευμένος» με τον Ελ Τσάπο. Ο συνήγορος υπεράσπισης όμως είχε διαφορετική άποψη. Ανέφερε χαρακτηριστικά πως και ο ίδιος έχει στην κατοχή του αυτόγραφο του Τσαρλς Μάνσον και δύο ηγετών της Χαμάς.
«Προφανώς δεν είμαι οπαδός τους. Ίσως τον ενδιαφέρουν απλά αυτόγραφα από κακόφημους διάσημους. Όπως και εμένα», ανέφερε ο δικηγόρος του Ελ Τσάπο. Ο δικαστής παρενέβη και ρώτησε τον υποψήφιο ένορκο γιατί ζήτησε αυτόγραφο από τον κατηγορούμενο. Και εκείνος απάντησε: «Επειδή είμαι κατά κάποιο τρόπο θαυμαστής του».
Το αποτέλεσμα ήταν να το διαγράψουν αμέσως από τον κατάλογο των πιθανών ενόρκων. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος που καθόταν στο εδώλιο φάνηκε να διασκεδάζει με το περιστατικό αυτό. (Πηγή: www.lifo.gr)

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr