Ελεύθερη ροή δεδομένων: Οι νέοι κανόνες για τα μη προσωπικά δεδομένα – Εγκρίθηκε ο Κανονισμός της ΕΕ

Ανάπτυξη αυτόνομων συστημάτων και τεχνητής νοημοσύνης – Έως το καλοκαίρι του 2019 θα έχει τεθεί σε υποχρεωτική ισχύ στα κράτη μέλη

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε σήμερα τη μεταρρύθμιση που θα καταργήσει τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων μη προσωπικού χαρακτήρα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Οι νέοι κανόνες έχουν σχεδιαστεί με σκοπό την τόνωση της οικονομίας των δεδομένων και την ανάπτυξη των αναδυόμενων τεχνολογιών όπως τα διασυνοριακά αυτόνομα συστήματα και η τεχνητή νοημοσύνη.Επί της μεταρρύθμισης είχε επιτευχθεί προσωρινή συμφωνία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 19 Ιουνίου 2018. Σύμφωνα με τη μεταρρύθμιση απαγορεύονται οι περιορισμοί εντοπισμού δεδομένων που επιβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τη γεωγραφική τοποθεσία για την αποθήκευση ή την επεξεργασία δεδομένων μη προσωπικού χαρακτήρα, εκτός εάν οι περιορισμοί εφαρμόζονται για λόγους δημόσιας ασφάλειας. Οι αρχές των κρατών μελών θα εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στα δεδομένα, ακόμη και όταν αυτά βρίσκονται σε άλλη χώρα.

Η πρόσβαση σε δεδομένα μπορεί να είναι αναγκαία, π.χ., για σκοπούς ρυθμιστικού ή εποπτικού ελέγχου.Ο κανονισμός ενθαρρύνει επίσης την ανάπτυξη κωδίκων δεοντολογίας που θα διευκολύνουν τους χρήστες των υπηρεσιών επεξεργασίας δεδομένων να αλλάζουν παρόχους ή να μεταφέρουν τα δεδομένα τους πίσω στα δικά τους συστήματα ΤΠ.Με τη σημερινή ψηφοφορία στο Συμβούλιο ολοκληρώνεται η νομοθετική διαδικασία σε πρώτη ανάγνωση.Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε στις 4 Οκτωβρίου 2018.Ο κανονισμός αναμένεται να υπογραφεί από τα δύο θεσμικά όργανα κατά τη σύνοδο της ολομέλειας του Κοινοβουλίου στα μέσα Νοεμβρίου και στη συνέχεια να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ.Θα ισχύσει δε άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη έξι μήνες μετά τη δημοσίευσή του.

Δείτε τον Κανονισμό σχετικά με το πλαίσιο για την ελεύθερη κυκλοφορία δεδομένων μη προσωπικού χαρακτήρα στην ΕΕ εδώ

Πηγή: consilium.europa.eu

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Η νομοθεσία που ισχύει ανά τον κόσμο για το «bullying» (Γράφει ο Καραμέτος Κ. Γεώργιος)

Ως γνωστόν, ο εκφοβισμός «bullying» είναι ένα φαινόμενο νεανικής συνήθως παραβατικότητας, αν και συναντάται και σε μεγαλύτερες ηλικιακά ομάδες, που αφορά στη χρήση βίας κυρίως μεταξύ ατόμων εφηβικής και μετεφηβικής ηλικίας. Το φαινόμενο ορίζεται ως μια κατάσταση, κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία μεταξύ νέων της ίδιας περίπου ηλικίας, ενίοτε, μάλιστα, με έντονη βαναυσότητα, με σκοπό την επιβολή του δράστη, μέσω της ταπείνωσης, εξουθένωσης και καταδυνάστευσης του θύματος, γεγονός που έχει ως άμεσο ή έμμεσο αποτέλεσμα την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου.
Ένα βασικό χαρακτηριστικό του «bullying», εκτός από τον έντονα αντικοινωνικό του χαρακτήρα, είναι η ποινική του διάσταση, παρά το γεγονός ότι δεν πληροί την αντικειμενική υπόσταση θεσμοθετημένου αυτοτελούς εγκλήματος. Ωστόσο, πτυχές από κάποιες εγκληματικές δράσεις που συνθέτουν το «bullying» έχουν ενταχθεί στο άρθρο 312 Π.Κ. (ως ίσχυε, αλλά και ως ισχύει μετά το άρθρο 8 του ν. 4322/2015), ενώ, κατά κανόνα, πληροί την υπόσταση και πολλών άλλων σοβαρών εγκλημάτων της ελληνικής έννομης τάξης. Έτσι, από πλευράς ποινικής αξιολόγησης, το «bullying» εκδηλώνεται συχνά ως ένα σύνθετο και εμφανώς περίπλοκο φαινόμενο ποικίλων αξιόποινων συμπεριφορών, που ενέχει το, επίσης, δυσχερώς διαχειρίσιμο στοιχείο ότι, κατά κανόνα, διαπράττεται από ανηλίκους ή άτομα νεαρής ηλικίας.
Στις περιπτώσεις διαδικτυακού «bullying», το οποίο γιγαντώνεται διαρκώς, ασφαλώς εφαρμοστέα είναι τα άρθρα 348Α’, 348Β’ και 348Γ’ του Π.Κ. (πορνογραφία ανηλίκων, προσέλκυση παιδιών για γενετήσιους λόγους και πορνογραφικές παραστάσεις ανηλίκων, αντίστοιχα), ενώ, βεβαίως, μπορεί να έχει εφαρμογή και το άρθρο 22 του ν. 2472/1997, που τιμωρεί το αδίκημα για την παράνομη διάδοση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.
Αυτά ισχύουν στην ελληνική έννομη τάξη όσον αφορά το «bullying». Ας δούμε όμως τώρα τι γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο με το συγκεκριμένο φαινόμενο που ανέκαθεν υπήρχε μέσα στις κοινωνίες απλά τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί σε σημαντικό βαθμό και ταλανίζει την κοινωνία.
Αφρική
Στην Αφρική και συγκεκριμένα η Κένυα έχει νόμους που εμποδίζουν όλες τις μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης, τις οποίες ορίζει ως άμεσες ή έμμεσες από κάποιον για σεξουαλική επαφή, ή οποιαδήποτε άλλη μορφή σεξουαλικής δραστηριότητας που περιέχει σιωπηρή ή ρητή υπόσχεση μεταχείρισης στην απασχόληση ή εναλλακτικά, απειλή καταχρηστικής μεταχείρισης γενικότερα. Ωστόσο, ο νόμος είναι ασαφής για άλλες μορφές παρενόχλησης. Η Κένυα έχει νόμους απαγόρευσης για τις διακρίσεις σε βάρος οποιουδήποτε προσώπου λόγω φυλής, φύλου, εγκυμοσύνης, οικογενειακής κατάστασης, υγειονομικής κατάστασης, εθνοτικού ή κοινωνικού περιβάλλοντος, ηλικίας, θρησκείας, ή γλώσσας. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι νόμοι που να αντιτίθενται στον εκφοβισμό στα σχολεία της Κένυας, παρά το γεγονός ότι η χώρα έχει μερικά από τα υψηλότερα ποσοστά εκφοβισμού στην Αφρική. Υπάρχουν όμως νόμοι που απαγορεύουν ρητά την παρενόχληση των μαθητών από τους εκπαιδευτικούς.
Στη Νότια Αφρική τα παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών μπορούν επίσης να απευθύνονται στα δικαστήρια χωρίς τη γνώση των γονέων τους. Το 2013, η χώρα δημοσίευσε ευρεία νομοθεσία για την καταπολέμηση της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας. Μεταξύ άλλων, ο νόμος για την προστασία από την παρενόχληση επιτρέπει σε έναν υπάλληλο να λάβει μια μορφή προστασίας έναντι μιας καταχρηστικής συμπεριφοράς εργοδότη ή συναδέλφου.
Αυστραλία
Η Αυστραλία διαθέτει εκτεταμένες διατάξεις για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού, τόσο στα σχολεία όσο και στον εργασιακό χώρο. Στο χώρο εργασίας, τα άτομα ενθαρρύνονται να επιλύουν ζητήματα εκφοβισμού μέσω του εσωτερικού κανονισμού της επιχείρησης. Αν όμως αυτό δεν επιλύσει το πρόβλημα, είναι πιθανό να ζητηθεί περαιτέρω βοήθεια, μεταβιβάζοντας το ζήτημα στην Επιτροπή Εργασίας. Σε περίπτωση που ο εκφοβισμός είναι βίαιος ή αλλιώς απειλητικός, η αστυνομία είναι επίσης αρμόδια από το νόμο να χειρίζεται τις καταγγελίες. Στα σχολεία, κάθε κράτος ή τοπική κοινότητα διαμορφώνει το δικό του/της σύνολο αντι-εκφοβιστικών πολιτικών και εφαρμόζει αυτές τις πολιτικές στα δημόσια σχολεία. 
Ασία
Η Κίνα έχει αυστηρούς νόμους κατά του εκφοβισμού και είναι ιδιαίτερα επιθετική στις προσπάθειές της να αντιμετωπίσει τον κυβερνο-εκφοβισμό. Η χώρα ψήφισε πρόσφατα ένα νόμο που απαιτεί από τους πολίτες της να καταχωρούν τα πραγματικά τους ονόματα σε «online» συνδέσεις στο διαδίκτυο. Αυτό επιτρέπει στην κυβέρνηση να εντοπίζει τα άτομα πιο εύκολα, αναγκάζοντας έτσι τη λογοδοσία σε ό, τι οι άνθρωποι δημοσιεύουν στο διαδίκτυο. Οι εταιρείες υποχρεούνται να παρέχουν ένα υγιές περιβάλλον για τους εργαζομένους και τα άτομα υποχρεούνται να λαμβάνουν μέτρα όταν υποφέρουν από πράξεις εκφοβισμού εντός μιας επιχείρησης. 
Το 2013, η Ιαπωνία εισήγαγε νόμο που απαιτεί από τα σχολεία να αντιμετωπίζουν τον εκφοβισμό, συμπεριλαμβανομένης της παρενόχλησης στον κυβερνοχώρο. Τα σχολεία ήταν υποχρεωμένα να ενεργούν για την πρόληψη των περιστατικών εκφοβισμού και να αναφέρουν επίσης περιστατικά που προκύπτουν. Η Ιαπωνία όμως δεν έχει συγκεκριμένους νόμους για τον εκφοβισμό στο εργατικό δυναμικό. Ωστόσο, οι ισχύοντες νόμοι σχετικά με την παρενόχληση, την επίθεση και παρόμοια συμβάντα μπορούν επίσης να εφαρμοστούν σε περιπτώσεις εκφοβισμού.
Οι Φιλιππίνες έχουν προωθήσει την νομοθεσία κατά των εκφοβισμών στα σχολεία, με ευρείες διατάξεις για την προστασία των παιδιών από σωματική και ψυχολογική κακοποίηση. Αυτοί οι νόμοι περιλαμβάνουν διατάξεις για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού στον κυβερνοχώρο, καθώς και για τον εκφοβισμό που συμβαίνει μακριά από το σχολείο, αλλά στις δραστηριότητες που χρηματοδοτούνται από το σχολείο. Ο νόμος ορίζει ότι όλα τα ιδιωτικά και δημόσια σχολεία υιοθετούν ολοκληρωμένα προγράμματα πρόληψης για τον εκφοβισμό που αφορούν το προσωπικό και τους σπουδαστές σε όλα τα επίπεδα. Ωστόσο, οι νόμοι περί εκφοβισμού στο χώρο εργασίας είναι πολύ λιγότερο ανεπτυγμένοι. Η νομοθεσία για την απαγόρευση του εκφοβισμού στο χώρο εργασίας δεν έχει ακόμη εγκριθεί και πολλές περιπτώσεις δείχνουν ότι ο εκφοβισμός στο χώρο εργασίας είναι έντονος και δεν γίνεται τίποτε για την καταπολέμηση του προβλήματος.
Το 2014, η Σιγκαπούρη καταδίκασε τον εκφοβισμό στον κυβερνοχώρο ως μέρος μιας σαρωτικής σειράς νόμων που στοχεύουν στην αντικοινωνική συμπεριφορά που καλύπτει τόσο τον χώρο εργασίας όσο και τις σχολικές αίθουσες. Η παρενόχληση στον κυβερνοχώρο, ο εκφοβισμός των παιδιών, η σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας και η καταδίωξη είναι παράνομες, με το αδίκημα να τιμωρείται για πρώτη φορά, με πρόστιμο έως 5.000 δολάρια ή ένα χρόνο φυλάκισης. Οι επανειλημμένοι παραβάτες αντιμετωπίζουν πρόστιμα ύψους 10.000 δολαρίων και /ή φυλάκιση δύο ετών.
Ευρώπη
Το 2014, το Βέλγιο έθεσε σε εφαρμογή νέους νόμους κατά του «bullying», ως μέρος μιας μεταρρύθμισης που αποσκοπούσε στην αντιμετώπιση όλων των ψυχοκοινωνικών κινδύνων στο χώρο εργασίας. Αυτός ο σαρωτικός νόμος καλύπτει τη βία, τον εκφοβισμό και την ανεπιθύμητη σεξουαλική συμπεριφορά στο χώρο εργασίας. Σύμφωνα με αυτούς τους νόμους, οι εργοδότες υποχρεούνται να γνωρίζουν και να διαχειρίζονται όλους τους κινδύνους που θα μπορούσαν να βλάψουν την ψυχολογική υγεία των εργαζομένων ή να οδηγήσουν σε άγχος, εξάντληση ή απαράδεκτη συμπεριφορά. Οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να διαθέτουν επίσημες πολιτικές σε αυτούς τους τομείς και να αναθέτουν σε ένα υπεύθυνο άτομο να επιβλέπει αυτόν τον τομέα. Το Βέλγιο έχει επίσης θεσπίσει προηγμένους νόμους κατά της επιθετικής συμπεριφοράς για τον εκφοβισμό στα σχολεία και αντιμετωπίζει ενεργά το πρόβλημα της αύξησης του εκφοβισμού στον κυβερνοχώρο σε ολόκληρη τη χώρα.
Ο εκφοβισμός αναφέρεται στη Γαλλία ως «ηθική παρενόχληση» και η χώρα έχει νόμους για την απαγόρευση τέτοιων πράξεων. Η ηθική παρενόχληση ορίζεται ως «επαναλαμβανόμενες πράξεις που οδηγούν σε επιδείνωση των συνθηκών εργασίας που ενδέχεται να βλάψουν την αξιοπρέπεια, τη σωματική ή ψυχολογική υγεία του θύματος ή τη σταδιοδρομία του». Αυτοί οι νόμοι επιτρέπουν τόσο την αστική όσο και την ποινική δίωξη εναντίον του θύτη. Οι μέγιστες ποινές μπορούν να είναι τόσο υψηλές δηλαδή δύο χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 30.000 Ευρώ. Κάθε εκφοβισμός που συμβαίνει μέσα στα στενά όρια του εργασιακού περιβάλλοντος, φέρει την ευθύνη ο εργοδότης και ένας εκφοβισμένος εργαζόμενος είναι σε θέση να κερδίσει αποζημίωση από τον οργανισμό μέσω αστικής αποζημίωσης. Εντούτοις, τα μέτρα για την παρεμπόδιση του εκφοβισμού στα σχολεία είναι λιγότερο ανεπτυγμένα στη Γαλλία. Η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν η πρώτη που άρχισε να εξετάζει το ζήτημα, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις οι γονείς πρέπει πρώτα να έρθουν σε επαφή με τις γαλλικές ενώσεις των δασκάλων για να εκφράσουν τις απόψεις τους. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζονται την κατάσταση εξαρτάται στη συνέχεια από τις περιστάσεις και την ατομική σχολική πολιτική.
Η Σουηδία ήταν η πρώτη και παραμένει ένα από τα λίγα κράτη με νόμους που απαγορεύουν συγκεκριμένα τον εκφοβισμό στο χώρο εργασίας. Αυτή η νομοθεσία παραβιάζει «επαναλαμβανόμενες, κατακριτέες ή σαφώς αρνητικές ενέργειες που στρέφονται εναντίον μεμονωμένων υπαλλήλων κατά τρόπο προσβλητικό και μπορεί να οδηγήσει στην τοποθέτηση αυτών των εργαζομένων εκτός της κοινότητας του χώρου εργασίας». Ο νόμος απαιτεί από τους εργοδότες να διερευνούν και να αντιμετωπίζουν οποιεσδήποτε περιπτώσεις εκφοβισμού κατά την εμφάνισή τους αλλά επίσης να υιοθετούν μια «μη τιμωρητική» προσέγγιση σε περιπτώσεις εκφοβισμού και να επιλύουν προβλήματα μέσω διαλόγου και συναίνεσης και όχι με την επιβολή κυρώσεων. Η Σουηδία έχει επίσης προχωρήσει προοδευτικά στην ανάληψη δράσης σχετικά με τον εκφοβισμό στα σχολεία, τοποθετώντας το βάρος της πρόληψης στο θεσμικό όργανο. 
Από το 1998, ο βρετανικός νόμος υπαγορεύει ότι οι κρατικές σχολές υποχρεούνται από το νόμο να εφαρμόζουν πολιτικές κατά του εκφοβισμού. Τα ιδιωτικά σχολεία είχαν παρόμοιες απαιτήσεις από το 2003. Ο κυβερνητικός εκφοβισμός δεν είναι ποινικό αδίκημα στο Ηνωμένο Βασίλειο, ωστόσο υπάρχουν πολυάριθμοι νόμοι που μπορούν να εφαρμοστούν στον εκφοβισμό στον κυβερνοχώρο. Ο νόμος περί προστασίας από την παρενόχληση μπορεί να προστατεύσει τα άτομα από παρενόχληση, ενώ ο νόμος για τις τηλεπικοινωνίες αποτελεί αδίκημα για την αποστολή ανώνυμων, καταχρηστικών τηλεφωνικών κλήσεων. Αυτοί οι νόμοι έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στο παρελθόν για τη δίωξη σε περιπτώσεις διαδικτυακού εκφοβισμού. Στο χώρο εργασίας, ο εκφοβισμός δεν είναι αντίθετος προς το νόμο, ωστόσο η παρενόχληση είναι. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει περιεκτικούς νόμους παρενόχλησης που απαγορεύουν την παρενόχληση κατά της ηλικίας, του φύλου, της αναπηρίας, του γάμου, της εγκυμοσύνης, της φυλής, της θρησκείας ή του γενετήσιου προσανατολισμού.
Βόρεια Αμερική
Ο ορισμός του εκφοβισμού στον Καναδά είναι εκτενής, χαρακτηρίζοντας την πράξη ως μια «εκ προθέσεως βλάβη, επαναλαμβανόμενη με την πάροδο του χρόνου, σε μια σχέση όπου υπάρχει μια ανισορροπία ισχύος». Αυτό μπορεί να εφαρμοστεί σε φυσικές επιθέσεις, λεκτική παρενόχληση και κοινωνικό αποκλεισμό. Ο ίδιος ο «εκφοβισμός» δεν αποτελεί αξιόποινο έγκλημα στον Καναδά σε ομοσπονδιακό επίπεδο, ωστόσο κάθε ενέργεια που μπορεί να πάρει ένας θύτης καλύπτεται από άλλους νόμους. Η ποινική παρενόχληση, οι απειλές κατά του καρκίνου, η επίθεση και η σεξουαλική επίθεση είναι όλοι νέοι νόμοι που θα μπορούσαν να ισχύουν για κάποιον που συμπεριφέρεται ως «νταής». Αυτά ισχύουν εξίσου για τον σχολείο ή τον εκφοβισμό στο χώρο εργασίας. Ο Καναδάς είναι ιδιαίτερα πρόθυμος να αναστρέψει τις τρέχουσες τάσεις του, οι οποίες παρατηρούν αύξηση του εκφοβισμού στην σχολική «αυλή». Αυτές οι πρωτοβουλίες αντιμετωπίζονται από μεμονωμένες τοπικές επαρχίες, οι οποίες έχουν περάσει νομοσχέδια και κανονισμούς κατά του εκφοβισμού σε διάφορους βαθμούς επιτυχίας.
ΗΠΑ
Ο εκφοβισμός αντιμετωπίζεται στις ΗΠΑ από ομοσπονδιακούς και τοπικούς νόμους. Σε σύνολο 41 από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ έχουν νόμους και πολιτικές για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού στα σχολεία και σε ορισμένες πολιτείες ο εκφοβισμός εμφανίζεται στον ποινικό κώδικα και μπορεί να εφαρμοστεί σε ανηλίκους. Οι νόμοι για τον εκφοβισμό στο χώρο εργασίας, εν τω μεταξύ, εμπίπτουν στους νόμους περί παρενόχλησης των ΗΠΑ. Η παρενόχληση ορίζεται ως παράνομη όταν α) η συνέχιση της προσβλητικής συμπεριφοράς γίνεται προϋπόθεση για συνεχιζόμενη απασχόληση ή β) η συμπεριφορά είναι αρκετά σοβαρή ή διεισδυτική ώστε να δημιουργήσει ένα εργασιακό περιβάλλον που ένας λογικός άνθρωπος θα θεωρούσε εκφοβιστικό, εχθρικό ή καταχρηστικό. Η επιθετική συμπεριφορά μπορεί να συνιστά, αλλά δεν περιορίζεται σε προσβλητικά λόγια, κακοποιήσεις, φυσική επίθεση ή απειλές, εκφοβισμό, κοροϊδία, χρήση επιθετικών εικόνων και παρεμβολή στην απόδοση της εργασίας. Η παρενόχληση είναι επίσης παράνομη όταν χρησιμοποιείται σε αντίποινα για την κατάθεση κατηγορίας διακρίσεων, τη μαρτυρία ή τη συμμετοχή σε έρευνα, διαδικασία ή αγωγή σύμφωνα με αυτούς τους νόμους. Σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, ο εργοδότης είναι αυτομάτως υπεύθυνος για κάθε παρενόχληση που μπορεί να προκληθεί στο εργασιακό περιβάλλον.
Νότια Αμερική
Το 2013, η Βουλή της Αργεντινής ψήφισε ένα νομοσχέδιο το οποίο σχεδιάστηκε για να μειώσει τις περιπτώσεις σωματικής βίας και λεκτικής ή ψυχολογικής κακομεταχείρισης κατά μαθητών στα σχολεία. Αυτός ο νόμος απαιτεί κυρώσεις κατά των δραστών εκφοβισμού, αντί να τους προειδοποιεί απλώς ενάντια στη συμπεριφορά τους. Η χώρα παρέχει επίσης μια τηλεφωνική γραμμή χωρίς χρέωση για τα θύματα που μπορεί να φοβούνται πολύ να αναφέρουν την υπόθεση στο σχολείο. Στο χώρο εργασίας, η ηθική και σεξουαλική παρενόχληση δεν αντιτίθεται σε καμία ειδική νομοθεσία. Ωστόσο, οι εργοδότες έχουν υποχρέωση να παρέχουν ένα εργασιακό περιβάλλον απαλλαγμένο από βία και κακοποίηση και οι περιπτώσεις εκφοβισμού έχουν μειωθεί με επιτυχία για τους λόγους αυτούς.
Ενώ η Βραζιλία έχει θεσπίσει νόμους κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης, δεν υπάρχουν ειδικές ομοσπονδιακές διατάξεις για την αντιμετώπιση της ηθικής παρενόχλησης και άλλων μορφών εκφοβισμού στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Παρά ταύτα, οι υπάλληλοι έχουν κερδίσει δικαστικές διαμάχες εναντίον εταιρειών για λόγους ηθικής παρενόχλησης.  Όσον αφορά τον εκφοβισμό στο σχολείο, δεν υπάρχει καμία ομοσπονδιακή πολιτική που να ισχύει για ολόκληρη τη χώρα, καθώς τα κράτη ή τα επιμέρους σχολεία πρέπει να αποφασίσουν εάν πρέπει να εφαρμοστούν πολιτικές.
Στο Μεξικό οι νόμοι κατά του εκφοβισμού είναι περιορισμένοι και τα δεδομένα δείχνουν ότι το 60% των μαθητών του σχολείου υπόκεινται σε εκφοβισμό ενώ βρίσκονται στο σχολείο. Υπάρχει έντονη ώθηση από την κυβέρνηση να ξεκινήσει η εισαγωγή νόμων για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, αλλά προς το παρόν η πολιτική κατά του εκφοβισμού ποικίλλει ανάλογα με το κράτος και το σχολείο. Επί του παρόντος, μόνο πέντε κράτη του Μεξικού έχουν νόμους – Tamaulipas, Nayarit, Federal Federal, Puebla και Veracruz. Η επίθεση και η σεξουαλική παρενόχληση θεωρούνται δικαιολογημένα αίτια για τον εργαζόμενο έτσι ώστε να τερματίσει την υπαλληλική σχέση χωρίς ευθύνη. Στις περιπτώσεις αυτές, ο εργαζόμενος δικαιούται να αξίωση ενώπιον της αρμόδιας για την απασχόληση αρχής την κατάργηση της σύμβασης εργασίας και την πλήρη αποζημίωση του.
Ας ελπίσουμε ότι τα επόμενα χρόνια μέσω της κατάλληλης νομοθεσίας θα εκλείψει το συγκεκριμένο φαινόμενο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, αν και σημαντικό κριτήριο είναι πρωτίστως να πιστέψει ο κάθε άνθρωπος στον αυτοσεβασμό και μέσα από αυτό να οδηγηθεί στην σωστή συμπεριφορά στον απέναντί του. Άλλωστε όπως έχει πει και ο Ισοκράτης «Οι πόλεις δεν διοικούνται σωστά με τους νόμους αλλά με την ηθική συμπεριφορά των πολιτών».

Του
Καραμέτου Κ. Γεωργίου