Ανάκληση συντελεσμένης απαλλοτρίωσης λόγω μη υλοποίησης του σκοπού της ή άλλου σκοπού δημόσιας ωφέλειας. Αγωγή αποζημίωσης του πρώην ιδιοκτήτη (ΔΠρΑθ)

ΔΠρΑθ 10265/2019, 19ο Τμήμα: Ανάκληση συντελεσμένης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης λόγω μη υλοποίησης του σκοπού της απαλλοτρίωσης ή άλλου σκοπού δημόσιας ωφέλειας. Αγωγή της πρώην ιδιοκτήτριας με αίτημα την καταβολή αποζημίωσης λόγω στέρησης της κάρπωσης του απαλλοτριωθέντος ακινήτου.Από την συνταγματική προστασία της ιδιοκτησίας, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 17 παρ. 1 του Συντάγματος, σε συνδυασμό με την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, στην οποία ορίζεται ότι κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια και αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωσή του, προκύπτει ότι, σε περίπτωση που το απαλλοτριωθέν ακίνητο, παρά την πάροδο ευλόγου χρόνου, δεν χρησιμοποιήθηκε για τον σκοπό χάριν του οποίου κηρύχθηκε η απαλλοτρίωση ή για άλλο σκοπό δημόσιας ωφέλειας, δεν καθίσταται μεν η συντελεσθείσα απαλλοτρίωση επιγενομένως παράνομη (πρβλ. ΣτΕ 707/2016, σκ. 8), αλλά, πάντως, εκλείπει εφεξής η συνταγματική της δικαιολόγηση, με συνέπεια ο πρώην ιδιοκτήτης να μπορεί να αξιώσει την ανάκλησή της και την επανάκτηση του ακινήτου του (πρβλ. ΣτΕ 1211/2007 Ολομ., σκ. 6, κ.ά.).Συμφώνως προς τα ανωτέρω, η προβλεπόμενη στο άρθρο 12 του Κ.Α.Α.Α. ανάκληση συντελεσμένης αναγκαστικής απαλλοτριώσεως λόγω μη εκπλήρωσης του σκοπού της δεν συνιστά περίπτωση γνήσιας ανακλήσεως, δηλαδή αναδρομικής άρσεως των συνεπειών της περί απαλλοτριώσεως απόφασης εξ αιτίας νομικών ή πραγματικών σφαλμάτων που εμφιλοχώρησαν κατά την έκδοσή της, ώστε να ανακύπτει υποχρέωση της Διοικήσεως προς επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση (πρβλ. ΣτΕ 615/2012 7μ., σκ. 6), αλλά μια αυτοτελή διαδικασία που αποσκοπεί στην αποκατάσταση του νομικού δεσμού μεταξύ του πρώην ιδιοκτήτη και του απαλλοτριωθέντος ακινήτου, διασφαλίζοντας, ταυτόχρονα, δια της οικονομικής ισορροπίας των ανταλλασσομένων παροχών, μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ των συμφερόντων του ίδιου και του υπέρ ου η απαλλοτρίωση.Σε κάθε περίπτωση, η επίτευξη μιας τέτοιας δίκαιης ισορροπίας δεν προϋποθέτει την καταβολή στον πρώην ιδιοκτήτη ειδικής αποζημίωσης για τη στέρηση της κάρπωσης του ακινήτου του κατά το διάστημα από την κήρυξη της απαλλοτρίωσης μέχρι την ανάκλησή της, ενώ, άλλωστε, ούτε το άρθρο 12 του Κ.Α.Α.Α. παρέχει έρεισμα για την καταβολή τέτοιας αποζημίωσης. Και τούτο, διότι ο πρώην ιδιοκτήτης έχει ικανοποιηθεί πλήρως κατά την συντέλεση της απαλλοτρίωσης με την καταβολή στον ίδιο πλήρους αποζημίωσης υπό την έννοια του άρθρου 17 παρ. 2 του Συντάγματος, την οποία είχε τη δυνατότητα να διαθέσει κατά τον πλέον πρόσφορο για τον ίδιο τρόπο, αντικαθιστώντας π.χ. το απαλλοτριωθέν ακίνητο με άλλο ισάξιο και απολαμβάνοντας κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε τις προσόδους από την κάρπωσή του.Ενόψει τούτου, οι αξιώσεις των εναγόντων δεν δύνανται να βρουν έρεισμα στο άρθρο 17 του Συντάγματος, το οποίο, άλλωστε, προβλέπει μόνο, στην παράγραφο 5, την δυνατότητα καταβολής αποζημίωσης για τις απωλεσθείσες προσόδους μέχρι την συντέλεσή της απαλλοτρίωσης με την καταβολή της αποζημίωσης στον ιδιοκτήτη. Εξάλλου, εφόσον, κατά τα ανωτέρω, η απώλεια των προσόδων από τα απαλλοτριωθέντα ακίνητα δεν απολήγει στο να επωμίζονται οι ενάγοντες ένα υπέρμετρο βάρος που υπερβαίνει τα κατά το Σύνταγμα ανεκτά όρια, η χορήγηση αποζημίωσης δεν επιβάλλεται ούτε από τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 5 του Συντάγματος και του άρθρου 1 παρ. 1 του 1ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α.Η αγωγή είναι απορριπτέα και κατά το μέρος που η ενάγουσα θεμελιώνει τις ένδικες αξιώσεις της επικουρικά στο άρθρο 105 του ΕισΝΑΚ και την δικαστικώς ακυρωθείσα παράνομη παράλειψη της Διοίκησης να κινήσει τη διαδικασία ανάκλησης της συντελεσμένης απαλλοτρίωσης του ακινήτου της. Και τούτο, διότι, σε κάθε περίπτωση, μετά τον καθορισμό της επιστρεπτέας αποζημίωσης από τη Διοίκηση εναπόκειται στην ελεύθερη βούληση του πρώην ιδιοκτήτη εάν θα αποδεχθεί την ανάκληση της απαλλοτριώσεως και αν θα καταβάλει το προσδιορισμένο ποσό αυτής, ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία επανάκτησης του ακινήτου του.
Εν προκειμένω, όμως, παρά την πάροδο δεκαετίας σχεδόν από την ακύρωση της ως άνω παράλειψης, η διαδικασία επανάκτησης του απαλλοτριωθέντος ακινήτου δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, ενώ δεν προκύπτει πραγματική πρόθεσή της ενάγουσας να καταβάλει στον υπέρ ου η απαλλοτρίωση τη νόμιμη αποζημίωση προκειμένου να επανακτήσει το ακίνητό της. (πηγή:adjustice.gr)

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr

Ανάκληση ευμενούς διοικητικής πράξης μετά από 9 χρόνια

Ασφαλισμένη το 2009 ζήτησε να ενταχθεί σε πρόγραμμα προαιρετικής ασφάλισης, προκειμένου να θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Όμως, σχεδόν εννέα χρόνια αργότερα, το 2018, όταν υπέβαλε αίτηση συνταξιοδότησης, έχοντας συμπληρώσει και τις ηλικιακές προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση, μετά από επανέλεγχο διαπιστώθηκε από τον ασφαλιστικό φορέα ότι είχε εσφαλμένα ενταχθεί στην προαιρετική ασφάλιση, επειδή είχε καταμετρηθεί λανθασμένα ο συνολικός χρόνος ασφάλισής της. Έτσι, αφενός ακυρώθηκε η από το 2009 απόφαση ένταξής της σε πρόγραμμα προαιρετικής ασφάλισης αφετέρου απορρίφθηκε η αίτησή της για σύνταξη. Η ενδιαφερομενη άσκησε ένσταση κατά της ακυρωτικής απόφασης, η οποία απερρίφθη.Ο Συνήγορος του Πολίτη διερεύνησε την υπόθεση και με έγγραφό του πρότεινε την επανεξέταση της, επισημαίνοντας την ανάγκη διευθέτησης της διαφοράς στη βάση της χρηστής διοίκησης, της νομιμότητας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, αλλά και της αρχή της τυπικής ασφάλισης, οι οποίες δεν επιτρέπουν τον αιφνιδιασμό του πολίτη. Συγκεκριμένα, η Αρχή υποστήριξε ότι η, μετά από εννέα χρόνια, ακύρωση του χρόνου της προαιρετικής ασφάλισης, κάτι που είχε προκύψει με Απόφαση της Διοίκησης, χωρίς ουδεμία δόλια ενέργεια εκ μέρους της ασφαλισμένης και η οποία θα προκαλούσε βαρύτατες συνέπειες στην τελευταία, με κυριότερη την αδυναμία συνταξιοδότησής της, δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ως πράξη εκ διαμέτρου αντίθετη με τις προαναφερόμενες Αρχές του Δικαίου της Κοινωνικής Ασφάλισης.Περαιτέρω επισημάνθηκε ότι, στο πλαίσιο του κράτους δικαίου, δεν είναι ανεκτή η ανάκληση από τη διοίκηση των ευμενών διοικητικών πράξεων χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό, καθώς και η νομολογία είναι σταθερά αποτρεπτική στη δυσμενή μεταβολή των συνθηκών μετά την πάροδο 5ετίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, από την έκδοση της διοικητικής πράξης έως την ανάκλησή της, μεσολάβησαν 9 χρόνια και συνεπώς η αντιμετώπιση της ασφαλισμένης απαιτούσε τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Τελικά έγινε δεκτή η πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη, αφού η ένσταση επανεξετάστηκε από την Τοπική Διοικητική Επιτροπή και έγινε ομόφωνα δεκτή. (synigoros.gr)

Δείτε την Επιστολή του Συνηγόρου

Δείτε την Απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr

Υπεξαίρεση στην υπηρεσία: Αναστολή ποινής με βάση τις διατάξεις του νέου Ποινικού Κώδικα

Η υπεξαίρεση από υπάλληλο τράπεζας ξένου κινητού πράγματος τιμωρείται πλέον σε κακουργηματική μορφή με κάθειρξη έως δέκα έτη και χρηματική ποινή

Με την υπ’ αριθμ. 243/2019 απόφασή του το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών έκανε δεκτή την αίτηση αναστολής εκτελέσεως καταδικαστικής αποφάσεως σε συνολική ποινή ισοβίου καθείρξεως και κάθειρξη έξι ετών για υπεξαίρεση στην υπηρεσία κατʼ εξακολούθηση σε βάρος τράπεζας κ.λπ. μέχρις ότου εκδοθεί η τελεσίδικη απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου ενώπιον του οποίου εκκρεμεί έφεση της καταδίκου.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση, με το νέο Ποινικό Κώδικα καταργήθηκαν οι διατάξεις που προέβλεπαν την επιβολή ισόβιας καθείρξεως και για την υπεξαίρεση στην υπηρεσία.

Πλέον η υπεξαίρεση από υπάλληλο τράπεζας ξένου κινητού πράγματος προβλέπεται και τιμωρείται σε κακουργηματική μορφή με κάθειρξη έως δέκα έτη και χρηματική ποινή (παρ. 2 άρθρου 375 Π.Κ)

Σύμφωνα με το δικαστήριο οι νέες ποινικές διατάξεις θα εφαρμοσθούν ως επιεικέστερες, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 2§1 Π.Κ., κατά την εκδίκαση της εφέσεως της αιτούσας και συνεπώς και στην περίπτωση που ήθελε κριθεί ένοχη θα της επιβληθεί ανώτατη ποινή καθείρξεως δέκα ετών για την υπεξαίρεση και έξι ετών για την ηθική αυτουργία σε πλαστογραφία και ανώτατη συνολική ποινή καθείρξεως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 94§1 νέου Π.Κ., δέκα τριών ετών.

Απόσπασμα της απόφασης

Με την υπ’ αριθμ. 340/15-3-2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών η αιτούσα, καταδικάσθηκε:

α) σε ποινή ισόβιας καθείρξεως για την αξιόποινη πράξη της υπεξαιρέσεως στην υπηρεσία κατ’ εξακολούθηση εις βάρος τράπεζας (Πειραιώς) που εδρεύει στην ημεδαπή μεταχειρισθείσα ιδιαίτερα τεχνάσματα, με την ιδιάζουσα επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 1 Ν. 1608/1950, ήτοι υπεξαιρέσεως το αντικείμενο της οποίας είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και

β) σε ποινή πρόσκαιρης καθείρξεως έξι (6) ετών για την αξιόποινη πράξη της ηθικής αυτουργίας κατ’ εξακολούθηση σε πλαστογραφία κατ’ εξακολούθηση εις βάρος τράπεζας που εδρεύει στην ημεδαπή (Πειραιώς) το δε όφελος και η ζημία υπερβαίνουν το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ.

Κατά της ανωτέρω αποφάσεως άσκησε νομοτύπως και εμπροθέσμως την υπ’ αριθμ. ./2017 έφεσή της (της οποίας η εκδίκαση δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί), που όμως η άσκηση της δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα σύμφωνα με την διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 497, κατά τα εκτιθέμενα ειδικότερα στη μείζονα σκέψη.

Μετά την έκδοση της παραπάνω αποφάσεως οδηγήθηκε στις φυλακές προς έκτιση της επιβληθείσας σ’ αυτήν ποινής και κρατείται σ’ αυτές ήδη επί χρονικό διάστημα δύο (2) ετών και έξι (6) μηνών.

Με την ισχύ όμως του Νέου Ποινικού Κώδικα από Ιουλίου 2019 επήλθαν οι εξής νομοθετικές μεταβολές εν σχέσει προς την αξιόποινη πράξη της υπεξαιρέσεως, για την οποία επιβλήθηκε στην αιτούσα η ποινή της ισόβιας καθείρξεως. Ειδικότερα : α) Με την μεταβατική διάταξη του άρθρου 462 καταργήθηκε ο ν. 1608/1950 που προέβλεπε την επιβολή ποινής ισόβιας καθείρξεως (και) για την αξιόποινη πράξη της υπεξαιρέσεως στην υπηρεσία (258 Π.Κ.) β) Καταργήθηκε η διάταξη του άρθρου 263Α Π.Κ. σύμφωνα με την οποία για την εφαρμογή (και) του άρθρου 258 υπάλληλοι θεωρούνται και όσοι υπηρετούν μόνιμα ή πρόσκαιρα και με οποιαδήποτε ιδιότητα ή σχέση: β) σε τράπεζες που εδρεύουν στην ημεδαπή κατά το νόμο ή το καταστατικό τους…” και γ) Καταργήθηκε η διάταξη του άρθρου 258 Π.Κ. (υπεξαίρεση στην υπηρεσία) και πλέον η υπεξαίρεση από υπάλληλο τράπεζας ξένου κινητού πράγματος προβλέπεται και τιμωρείται σε κακουργηματική μορφή με κάθειρξη έως δέκα έτη και χρηματική ποινή (παρ. 2 άρθρου 375 Π.Κ.).

Οι ως άνω ποινικές διατάξεις, ως επιεικέστερες θα εφαρμοσθούν, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 2§1 Π.Κ., κατά την εκδίκαση της εφέσεως της αιτούσας και συνεπώς και στην περίπτωση που ήθελε κριθεί ένοχη θα της επιβληθεί (σε περίπτωση μη αναγνωρίσεως ελαφρυντικής περιστάσεως όπως άρθρου 84§2 περ. α’ ή του άρθρου 84§ε’ Π.Κ.) ανώτατη ποινή καθείρξεως δέκα (10) ετών για την υπεξαίρεση και έξι (6) ετών για την ηθική αυτουργία σε πλαστογραφία και ανώτατη συνολική ποινή καθείρξεως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 94§1 νέου Π.Κ., δέκα τριών (13) ετών.

Δείτε αναλυτικά την απόφαση ΠεντΕφΚακΠατρών 243/2019 στην ΤΝΠ Ισοκράτης

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Ρευματοκλοπή: Αναγκαία στοιχεία για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος (ΑΠ 846/2019)

Με την υπ’ αριθμ. 846/2019 απόφασή του ο Άρειος Πάγος (Τμήμα Ζ Ποινικό) αναίρεσε καταδικαστική απόφαση Τριμελούς Πλημμελειοδικείου για κλοπή ηλεκτρικής ενέργειας κατ’ εξακολούθηση.

Σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, η εν λόγω απόφαση περιέχει ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες και, ως εκ τούτου, στερείται νόμιμης βάσης, αφού καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός λόγος ως προς τα στοιχεία που συνιστούν τη νομοτυτική μορφή του εγκλήματος της κλοπής ηλεκτρικής ενέργειας και γενικότερα την ταυτότητα της εν λόγω πράξης.

Απόσπασμα της απόφασης

Κατά την παρ. 1 του άρθρου 372 του ΠΚ “όποιος αφαιρεί ξένο (ολικά ή εν μέρει) κινητό πράγμα από την κατοχή άλλου με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν το αντικείμενο της κλοπής είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών”.

Κατά δε την παρ. 2 του αυτού άρθρου κινητό πράγμα θεωρείται κατά τον Κώδικα και η ενέργεια του ηλεκτρισμού, του ατμού και κάθε άλλη ενέργεια. Από τις διατάξεις αυτές, δια των οποίων προστατεύεται το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, προκύπτει ότι για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της κλοπής απαιτείται η από τον δράστη, με θετική ενέργεια, αφαίρεση από την φυσική κατοχή άλλου, ξένου, ολικά ή εν μέρει, κινητού πράγματος, μη ανήκοντος κατά κυριότητα σ’ αυτόν, αυτογνωμόνως, χωρίς την συναίνεση του έχοντος δικαίωμα επ’ αυτού ιδιοκτήμονος, με σκοπό την παράνομη ιδιοποίηση του.

Η αφαίρεση συνίσταται στην άρση της επί του κινητού πράγματος υφισταμένης ξένης κατοχής και την θεμελίωση νέας επ’ αυτού κατοχής από τον δράστη ή τρίτον με σκοπό την παράνομη ιδιοποίηση.

Αποτελεί δε κλοπή και η καθ’ οιονδήποτε τρόπο αφαίρεση ηλεκτρικής ή άλλης ενέργειας με σκοπό την παράνομη ιδιοποίησή της. Τέτοια κλοπή ενεργείας του ηλεκτρισμού, επιτυγχάνεται κυρίως και αμέσως με την μη αναγραφή του αναλισκομένου ρεύματος στον μετρητή με την δια τεχνικών μέσων καθ’ οιονδήποτε τρόπο επέμβαση σ’ αυτόν (μετρητή της Δ.Ε.Η.), η οποία παρέχει προνομιακώς ηλεκτρικό ρεύμα στους συμβαλλόμενους με αυτή, ώστε αυτός (μετρητής) να δείχνει λιγότερες μονάδες αναλισκομένου ρεύματος καθ’ εκάστη χρονική περίοδο.

Δείτε αναλυτικά την απόφαση 846/2019 στο areiospagos.gr

Αναδημοσίευση από lawspot.gr

Δικαστική απόφαση διατάσσει την απαγόρευση ενοικίασης διαμερίσματος με το Airbnb

Την απαγόρευση ενοικίασης διαμερίσματος πολυκατοικίας μέσω της πλατφόρμας Airbnb διέταξε με απόφασή του το Πρωτοδικείο Ναυπλίου.Το δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση επί ασφαλιστικών μέτρων έπειτα από αίτηση ενοίκων της ίδιας πολυκατοικίας. Βάσει της απόφασης, καλείται η ιδιοκτήτρια να μη μισθώσει ξανά το διαμέρισμά της μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης και να περιοριστεί σε χρήση της κατοικίας, ενώ εάν δεν συμμορφωθεί, θα πληρώνει πρόστιμο 1.000 ευρώ για κάθε παράβαση.Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα», η δικαστική απόφαση μπορεί να αποτελέσει βάση για την επίλυση παρόμοιων δικαστικών διενέξεων, καθώς στο σκεπτικό της δεν γίνεται μόνον αναφορά στην παραβίαση των διατάξεων του κανονισμού της πολυκατοικίας που απαγόρευε τη χρήση των οριζόντιων ιδιοκτησιών ως τουριστικών καταλυμάτων, αλλά κάνει εκτενή αναφορά στις οχλήσεις που προκαλούνται στους υπόλοιπους ιδιοκτήτες από τέτοιου είδους βραχυχρόνιες μισθώσεις. (πηγή:zougla.gr/tovima.gr)

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr

Αλλάζει η διάταξη για το ενημερωτικό έντυπο της διαμεσολάβησης μετά τις αντιδράσεις: Ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής Δικηγορικών Συλλόγων

Αλλαγή στη ρύθμιση του άρθρου 3 παρ.2 εδ.β’ του νόμου 4640/2019 σχετικά με την υποχρέωση προσκόμισης ενημερωτικού εγγράφου για τη δυνατότητα διαμεσολάβησης κατά την κατάθεση της αγωγής προβλέπεται σε τροπολογία που προωθήθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης στη Βουλή. Η σχετική ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής των Δικηγορικών Συλλόγων αναφέρει τα ακόλουθα:«Ενημερώνουμε τους συναδέλφους ότι προωθήθηκε σήμερα (5.12.2019) από τον Υπουργό Δικαιοσύνης νομοθετική ρύθμιση προς ψήφιση στη Βουλή, με την οποία τροποποιείται το εδάφιο β, της παραγράφου 2, του άρθρου 3, του Ν. 4640/2019, που αφορά στο ενημερωτικό έγγραφο για τη δυνατότητα διαμεσολαβητικής διευθέτησης των δεκτικών διαθέσεως διαφορών και για την υποχρέωση προσφυγής στην αρχική συνεδρία κατά τη διαδικασία των άρθρων 6 και 7 του νόμου αυτού.Σύμφωνα με την προτεινόμενη ρύθμιση το ενημερωτικό έγγραφο μπορεί να κατατεθεί μέχρι και τη συζήτηση της αγωγής, επί ποινή απαραδέκτου της συζήτησης, έτσι το απαράδεκτο θα αφορά πλέον τη συζήτηση της αγωγής και όχι την άσκησή της.Η διάταξη αυτή θα έχει αναδρομική ισχύ από 30/11/2019 και αναμένεται να ψηφιστεί την επόμενη εβδομάδα.Από τη Συντονιστική Επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, διευκρινίζεται περαιτέρω, ότι:1. Δεν απαιτείται στο ενημερωτικό έντυπο επικύρωση του γνησίου της υπογραφής του εντολέα από τον πληρεξούσιο δικηγόρο.2. Η Συντονιστική Επιτροπή θα διαμορφώσει εντός των επόμενων ημερών, σχέδιο του προβλεπόμενου στην παράγραφο 2 του άρθρου 3, του Ν. 4640/2019, ενημερωτικού εγγράφου, με το οποίο θα ενημερώνεται ο εντολέας για όλες τις μορφές εναλλακτικής επίλυσης των διαφορών (διαιτησία, δικαστική μεσολάβηση, διαμεσολάβηση, άρθρο 214Α ΚΠολΔ), δεδομένου ότι το προταθένσχέδιο από την Κεντρική Επιτροπή Διαμεσολάβησης δεν έχει δεσμευτική ισχύ και επί πρόσθετα περιέχει και την επικύρωση του γνησίου της υπογραφής του εντολέα από τον δικηγόρο.3. Το άρθρο 214Α του ΚΠολΔ παραμένει σε ισχύ και μετά την ισχύ του Ν. 4640/2019 και εφόσον τα μέρη καταλήξουν σε συμφωνία δεν απαιτείται η προσφυγή στην υποχρεωτική αρχική συνεδρία διαμεσολάβησης που προβλέπεται στον προαναφερόμενο νόμο».H προτεινόμενη ρύθμιση είναι η εξής:Άρθρο ….Τροποποίηση του εδαφίου β” της παραγράφου 2 του άρθρου 3 του ν. 4640/2019(Α” 190)Το εδάφιο β” της παραγράφου 2 του άρθρου 3 του ν.4640/2019 (Α” 190)αντικαθίσταται ως εξής: «Το ενηµερωτικό έγγραφο συµπληρώνεται και υπογράφεται απότον εντολέα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του και κατατίθεται µε το εισαγωγικόδικόγραφο της αγωγής που τυχόν ασκηθεί ή το αργότερο µέχρι τη συζήτησή της, επί ποινήαπαραδέκτου της συζήτησης της αγωγής. Η διάταξη αυτή εφαρµόζεται και για τις αγωγέςπου έχουν κατατεθεί από 30.11.2019 έως σήµερα.».

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr

Εμπρόθεσμο ή μη αποποίησης κληρονομίας που έγινε μετά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος (ΝΣΚ)

ΝΣΚ Αρ.Γνωμοδότησης 191/2019:Νομικά ζητήματα από την εφαρμογή του άρθρου 1847 Α.Κ., ιδίως σε σχέση με τη βεβαίωση του κληρονομικού δικαιώματος του Δημοσίου.Περίληψη ερωτήματος: Ερωτάται, αν είναι εμπρόθεσμες ή μη αποποιήσεις κληρονομίας που έγιναν μετά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από το θάνατο του κληρονομούμενου. Το ερώτημα τίθεται σε σχέση με την βεβαίωση κληρονομικού δικαιώματος του Δημοσίου.Απάντηση: Η αποποίηση κληρονομίας που έγινε από κληρονόμο μετά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από το θάνατο του κληρονομούμενου δεν την καθιστά άνευ ετέρου εκπρόθεσμη και τον αποποιηθέντα κληρονόμο πλασματικό κληρονόμο. Το εν λόγω ζήτημα (το εμπρόθεσμο ή μη αποποίησης της κληρονομίας) ερευνάται είτε από τη Διοίκηση, κατά τη διαδικασία των άρθρων 61 και 62 του ν. 4182/2013, είτε από τα Δικαστήρια (ομόφ.).

Δείτε το πλήρες κείμενο της Γνωμοδότησης εδώ

Αναδημοσίευση από legalnews24.gr

Αυτό είναι το αναθεωρημένο Σύνταγμα της Ελλάδος (μετά και την αναθεώρηση του 2019)

Κωδικοποίηση των διατάξεων του Συντάγματος μετά την ολοκλήρωση της αναθεώρησής τους

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ A 187/28.11.2019) το ψήφισμα της Θ΄ Αναθεωρητικής Βουλής με το οποίο ολοκληρώθηκε η τέταρτη κατά σειρά αναθεώρηση του ελληνικού Συντάγματος στα 44 χρόνια της Μεταπολίτευσης.

Αναλυτικά, οι πλέον σημαντικές τροποποιήσεις αφορούν:

1. Το άρθρο 21 περί κατοχύρωσης ενός συστήματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για τη διασφάλιση συνθηκών αξιοπρεπούς διαβίωσης όλων των πολιτών.

Προσθήκη εδαφίου στην παρ. 1 του άρθρου 21 ως εξής:

«1. Η οικογένεια ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους. Το Κράτος μεριμνά για τη διασφάλιση συνθηκών αξιοπρεπούς διαβίωσης όλων των πολιτών μέσω ενός συστήματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, όπως νόμος ορίζει.».

2. Το άρθρο 54 σχετικά με τη δυνατότητα στον κοινό νομοθέτη να καθιερώσει ειδικές διατάξεις για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στους απόδημους Έλληνες.

Στο άρθρο 54 προστίθεται παράγραφος 4, ως εξής:

«4. Με το νόμο της παρ. 4 του άρθρου 51 μπορεί να τίθενται προϋποθέσεις στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στον τόπο διαμονής τους από τους εκλογείς που κατοικούν έξω από την Επικράτεια, όπως πραγματικός δεσμός με τη Χώρα, αυτοπρόσωπη παρουσία σε εκλογικό τμήμα, χρόνος απουσίας από τη Χώρα ή παρουσία στη Χώρα για ορισμένο χρόνο στο παρελθόν. Με το νόμο του προηγούμενου εδαφίου μπορεί να ορίζεται ότι ορισμένες θέσεις του ψηφοδελτίου επικρατείας κάθε κόμματος της παρ. 3 του παρόντος άρθρου καταλαμβάνονται υποχρεωτικά από απόδημους Έλληνες. Νόμος μπορεί να προβλέπει, ότι η ψήφος των εκλογέων που ψηφίζουν σε εκλογικά τμήματα έξω από την Επικράτεια, δεν προσμετράται σε συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια αλλά μόνο σε επίπεδο Επικρατείας. Με το νόμο της παρ. 1 του παρόντος άρθρου μπορεί να ορίζονται μία ή περισσότερες εκλογικές περιφέρειες απόδημου Ελληνισμού, κατά παρέκκλιση της παρ. 2 του παρόντος άρθρου.».

3. Το άρθρο 73 σχετικά με τη δυνατότητα της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας με υπογραφή 500.000 πολιτών.

Στο άρθρο 73 προστίθεται παράγραφος 6, ως εξής:

«6. Με υπογραφή πεντακοσίων χιλιάδων πολιτών που έχουν δικαίωμα ψήφου, μπορούν να κατατίθενται έως δύο ανά κοινοβουλευτική περίοδο προτάσεις νόμων στη Βουλή, οι οποίες με απόφαση του Προέδρου της παραπέμπονται στην οικεία κοινοβουλευτική επιτροπή προς επεξεργασία και εν συνεχεία εισάγονται υποχρεωτικά προς συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια του Σώματος. Οι προτάσεις νόμων του προηγούμενου εδαφίου δεν μπορεί να αφορούν θέματα δημοσιονομικά, εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας. Νόμος ορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις εφαρμογής της παρούσας παραγράφου.».

Πέραν αυτών, οι τροοποιήσεις αφορούν:

  • το άρθρο 32 παρ. 4 – αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλής και τον καθορισμό νέων πλειοψηφιών για την εκλογή του από τη Βουλή (απόλυτη ή και σχετική πλειοψηφία).
  • το άρθρο 62 – ακαταδίωκτο των βουλευτών
  • Το άρθρο 68 παρ. 2 – δυνατότητα σύστασης εξεταστικών επιτροπών.
  • το άρθρο 86 παρ. 3 – κατάργηση της αποσβεστικής προθεσμίας για άσκηση δίωξης υπουργών ή υφυπουργών.
  • το άρθρο 96 παρ. 5 – συνταγματική εξομοίωση του καθεστώτος των στρατιωτικών δικαστών με αυτούς των πολιτικών δικαστηρίων.
  • το άρθρο 101Α- απαιτούμενη πλειοψηφία για την επιλογή των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών

​Δείτε αναλυτικά το ψήφισμα της Θ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων και το Σύνταγμα της Ελλάδας, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

Αναδημοσίευση από lawspot.gr